مباحثي از اصول فقه - محقق داماد‌، سيد مصطفى - الصفحة ٤٨ - سنت تقريرى

اعمال معصومين از نظر طبع اوليه همانند سايرين است , چرا كه آنان نيز بشرند [١] و به تمامى تكاليف , همانند ديگران , مكلف مى گردند و مميزى ميان آنان با سايرين نيست و دلائل زيادى مبنى بر وجوه اشتراك آنان با سايرين به صراحت وجود دارد .

از اصل عام فوق الذكر , با دلائل خاصه يقينى مبنى بر اختصاصى بودن عملى كه از معصوم صادر گرديده , بعضى از موارد خروج يافته است . و لذا بايد به همان مقدار متيقن اكتفا نمود و در موارد مشكوك به اصل اوليه عمل كرد .

سنت تقريرى

تقرير معصوم يعنى اين كه عملى در حضور معصوم واقع شده و معصوم آن را نهى و رد نكرده باشد . براى استناد به تقرير معصوم دو مقدمه استدلالى وجود دارد :

الف ) امر بمعروف و نهى از منكر بر هر فرد مسلمانى واجب است , چون معصوم ( اعم از رسول اكرم و ائمه عليهم السلام ) از جمله مسلمانان مى باشند اين امر بر آنان نيز واجب است و در خصوص ايشان , با توجه به وظيفه هدايت و ارشاد , بمراتب بالاتر خواهد بود .

ب ) مقدمه ديگر اين است كه معصوم هيچگاه واجبى را ترك