مباحثي از اصول فقه - محقق داماد‌، سيد مصطفى - الصفحة ١٥ - دفتر دوم منابع فقه كتاب

كتاب خدا , قرآن مجيد از منابع مسلم فقهى است كه هيچ يك از فرق اسلامى و مكاتب فقهى در مبنا و منبع بودن آن ترديدى نكرده اند . كتاب مقدس مسلمانان , اين معجزه جاويدان رسول الله مجموعه اى است از آنچه كه خداوند با وحى بر پيامبرش براى بندگان نازل فرموده و هم اكنون بصورت فعلى در دسترس ماست .

از آنجا كه رسول گرامى اسلام[ ( ص]( آخرين فرستاده خداوند مى باشد , معجزه آن حضرت نيز متناسب با رسالت جاويدان آن بزرگوار ملحوظ گرديده و بر خلاف معجزات ساير انبياء كه صرفا اعمالى شگفت آور و مختص به ناظرين زمان خود بوده و سپس به عنوان پديده هايى تاريخى در متون مذهبى و تاريخى ثبت و ضبط شده اند , معجزه ايست هميشگى و زنده و كتابى است كه همواره و در همه اعصار مى تواند غنى ترين منبع براى استخراج قوانين قرار گيرد و با كمك نيروى قدسيه اجتهاد جوابگوى كليه نيازهاى فردى و اجتماعى بشر باشد .

كتاب خدا به صورت تدريجى در مدت ٢٣ سال و چند ماه بر پيامبر ( ص ) نازل گشته و نزول بيش از نصف آن قبل از هجرت رسول الله در مكه و باقى آن در مدينه انجام گرفته است . و لذا سوره هاى قرآن به دو بخش مكى و مدنى تقسيم مى گردد و اكثر آن ها مكى