مباحثي از اصول فقه - محقق داماد، سيد مصطفى - الصفحة ٥٦ - كتب اربعه ( كافى ، من لايحضره الفقيه ، تهذيب الاحكام ، استبصار )
مرتبط تحت عنوان نوادر ناميده مى شود . اسامى بعضى از افرادى كه به تدوين اين نوع كتب پرداخته اند به اين قرار است :
حمدان بن سليمان نيشابورى
حماد بن عيسى
بندار بن عاصم الذهلى
حسن بن محبوب السراد
حسن بن جهم بن بكير .
كتب اربعه از اواخر دوره غيبت صغرى , يعنى در عهد سيمرى چهارمين نايب حضرت امام زمان ( ع ) , كه دامنه فقه توسعه يافت برخى از بزرگان علما و محدثين شيعه بر آن شدند كه احاديث مرويه اهل بيت را در مجموعه هائى تنظيم و تبويب و مرتب نمايند , و آن قسمت از اخبار را كه مربوط به فروع فقهى است به ترتيب ابواب تدوين كنند . از اين رهگذر , در مدت يك قرن , چندين مجموعه بزرگ حديث بوجود آمد . از بين آنها چهار كتاب مقبوليت عامه يافت و سند و مرجع فتاوى فقها قرار گرفت و به كتب اربعه معروف گرديد . كتب اربعه بترتيب تأليف عبارتند از :
١ ) كافى تأليف ابوجعفر محمد بن يعقوب اسحاق كلينى رازى مى باشد او مدت بيست سال از عمر خود را براى تأليف اين كتاب صرف كرد . كتاب كافى مشتمل بر ٣٠ فصل يا ٣٠ كتاب است كه از العقل و الجهل آغاز و به كتاب الوصايا ختم مى شود . اين كتاب حاوى ١٦١٩٩ حديث بوده كه اين رقم بالغ بر جميع احاديث صحاح سته عامه مى باشد و تفصيل آن احاديث عبارت است از :