مباحثي از اصول فقه - محقق داماد‌، سيد مصطفى - الصفحة ١٨٩

حنابله به استناد اين اصل ورود زنان را به مقابر و اماكن دفن اموات حرام مى دانند , زيرا مى گويند عادتا زنان با رفتن به اين گونه اماكن و انجام مراسم سوگوارى سر و صورت آنان بر اجنبى مكشوف مى گردد و عمل حرام رخ مى دهد و لذا بايستى مقدمات آن را بدوا جلوگيرى نمود .

فقهاى اماميه در اصول فقه ضمن بحث مقدمه واجب , مقدمات حرام را مطرح نموده و با تفكيك بين اقسام و صور مختلف در اين زمينه به اظهار نظر پرداخته اند كه با آنچه علماى عامه تحت عنوان فوق طرح مى كنند بى شباهت نيست . ايشان اكثرا معتقدند كه وجوب و يا حرمت مقدمه , حكم تبعى است و ثواب و يا عقاب مستقلا بر آن مترتب نمى گردد . يعنى مثلا در مثال فوق مكشوف نمودن بدن براى اجنبى يك عمل حرام است و مجازات اخروى صرفا بر اين عمل مترتب است و بر مقدمه آن سواى ذى المقدمه عقاب ديگرى بار نمى گردد . در حالى كه علماى عامه به استناد قاعده فوق براى مقدمات حرام , حرمت نفسى قائل شده اند . و براى اثبات حجيت اين قاعده عمدتا به آياتى از قرآن استناد نموده اند از جمله : و لا تسبوا الذين يدعون من دون الله فيسبوا الله عدوا بغير علم - يعنى دشنام ندهيد آنان را كه جز خدا را مى خوانند , تا دشنام دهند خدا را ستمگرانه از روى نادانى [١] .

٢ و لا يضربن بارجلهن ليعلم ما يخفين من زينتهن نبايد زنان ( هنگام راه رفتن ) صداى پاهايشان بگوش برسد تا زينتهاى