وهابيت، مبانى فكرى و كارنامه عملى - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٤١ - ٦ توسل به دعاى رسول خدا پس از رحلت

پس از به پايان رساندن درودها، رو به قبر پيامبر ايستاده خدا را حمد و ثنا بگويد و درود فراوانى به پيامبر بفرستد. سپس آيه (ولو انّهم...) را تلاوت كند وبگويد: اللّهم انّا قد سمعنا قولك وأطعنا أمرك وقصدنا نبيّك، متشفعين به إليك من ذنوبنا، وقد أثقل ظهورنا من أوزارنا....[١]

پروردگارا، سخن تو را شنيديم و امر تو را اطاعت كرديم و نزد پيامبر تو آمديم، در حاليكه او را شفيع خودنزد تو براى آمرزش گناهانمان قرار داده ايم و پشت ما از بار گناهان، سنگين است.

٥. شيخ حسن بن عمار شرنبلانى در كتاب «مراقى الفلاح» زيارت آن حضرت را چنين نقل مى كند:

«السلام عليك يا سيّدي يا رسول اللّه السّلام عليك يا نبي اللّه... انّ الخطايا قد قصمتْ ظهورنا، والأوزار قد أثقلت كواهلنا وأنت الشافع المشفّع، الموعود بالشفاعة العظمى والمقام المحمود والوسيلة وقد قال اللّه تعالى: (ولو أنّهم إذ ظلموا أنفسهم جاؤوك فاستغفروا اللّه واستغفر لهم الرسول لوجدوا اللّه توّاباً رَحيماً) ، وقد جئناك ظالمين لأنفسنا، مستغفرين لذنوبنا، فاشفع لنا إلى ربّك».[٢]

«سلام بر تو اى سرورم، اى رسول خدا، درود بر تو اى پيامبر خدا... خطاها پشت ما را شكسته و گناه بر دوشهاى ماسنگينى مى كند. تو شفاعت كننده اى هستى كه شفاعت او پذيرفته مى شود. خداوند تو را به برخوردارى از مقام شفاعت امت و مقام محمود و منزلت عظيم نزد خود وعده داده و فرموده