وهابيت، مبانى فكرى و كارنامه عملى - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٣٤ - ٤ توسل به دعاى پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)
شير را ميل كردند. در اين موقع صخره از درِ غار به كلّى كنار رفت و راه باز شد.
اين[١] سرگذشت را محدثان شيعه و سنّى با اختلافاتى نقل كرده اند.
٤.توسل به دعاى پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم)
رسول گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم)شريفترين و گرامى ترين انسانى است كه خدا آفريده است. آيات قرآنى به مقام و منزلت پيامبر اشارات فراوانى دارند كه نقل آنها در اين مختصر نمى گنجد.
در منزلت پيامبر كافى است كه بدانيم خدا او را مايه مصونيت مردم از عذاب مى شمارد و تصريح مى كند كه تا او در ميان مردم است خدا آنان را با نزول عذاب مجازات نمى كند:
(وَما كانَ اللّه ليُعذّبَهُم وَأَنْتَ فيهِمْ وَما كانَ اللّهُ مُعذِّبَهم وهُمْ يَسْتَغْفرون).[٢]
«هرگز خدا آنان را تا تو در ميان آنان هستى مجازات نمى كند، همچنانكه آنان و اتا زمانى كه طلب آمرزش مى كنند عذاب نمى كند».
در عظمت پيامبر كافى است كه خدا نام او را در كنار نام خود و اطاعت او را در كنار اطاعت خويش قرار داده است:
(وَمَنْ يُطِعِ اللّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْفازَ فَوزاً عَظيماً).[٣]
اين آيات وآيات ديگر همگى از كرامت و منزلت آن حضرت حكايت
[١] اين سرگذشت را محدثين فريقين نقل كرده اند، بخارى، صحيح:٤/١٧٣، كتاب الأنبياء، باب ٥٣ و كتاب بيع، باب ٩٨; نور الثقلين:٣، نقل از محاسن برقى; طبرسى، مجمع البيان: ٣/٥٢. [٢] . انفال/٣٣. [٣] . احزاب/٧١.