وهابيت، مبانى فكرى و كارنامه عملى - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٢٥ - الف از ديدگاه قرآن

جهانْ زنده و بينا و شنواست.بويژه شهيدان كه پس از نوشيدن شربت شهادت نزد خدا روزى مى خورند و از لذّات روحى خاصى بهره مندند.[١] و ما درباره اين موضوعات تحت عنوان «حيات برزخى» بحث خواهيم كرد.

٢. در روايات فراوان از رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم)وارد شده است كه فرشتگان، درودى را كه مسلمانان بر پيامبر مى فرستند به او مى رسانند و انسان در هر نقطه اى به آن حضرت درود بفرستد به وى مى رسد. چنانكه مى فرمايد:

«صَلُّوا عَلَىَّ فانّ صلاتكم تَبْلُغنى حيثُما كُنتم».[٢]

«بر من درود بفرستيد، درود شما به من ـ در هر كجا باشيد ـ مى رسد».

٣. مسلمانان در تشهّد نماز، مأمورند به پيامبر سلام كنند و درود بفرستند و بگويند: «السَّلام عليكَ أيّها النَّبىّ ورحمة اللّه وبركاته».اين سلام، جنبه تشريفاتى نداشته و سلامى است كاملاً واقعى از زنده اى به زنده ديگر كه مثل او شنوا است.

امور فوق، حاكى از اين است كه كه پيامبر در جهان برزخ زنده بوده و ارتباط او با ما برقرار است. سخن ما را مى شنود و درخواست ما را در شرايط خاصى انجام مى دهد. در اين صورت جا دارد كه بگوييم كه دو آيه مورد نظر، از معنى گسترده اى برخوردار بوده و هم اكنون ما را به حضور در حرم پيامبر، دعوت مى كنند و دستور مى دهند كه به حرم پيامبر وارد شويم و استغفار كنيم و از او بخواهيم در حقّ ما استغفار كند. ولذا در زيارتنامه رسول خدا نيز كه همگان در حرم مطهر مى خوانند، وارد شده و زائر قبر آن حضرت با توجه به