وهابيت، مبانى فكرى و كارنامه عملى - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٨ - ٢ ابن تيميّه زمان، زندگى و انديشه

برخى از اين شخصيتها كتابهاى مستقلى در نقد آراى ابن تيميّه نوشته اند.همچون تقى الدين سُبكى كه در نقد ابن تيميّه دو كتاب به نامهاى «شفاء السقام فى زيارة خير الأنام» و «الدرّة المضيّة فى الردّ على ابن تيميّه» دارد.

براى آن كه خواننده گرامى از داورى دانشمندان بزرگ اهل سنت نسبت به افكار ابن تيميّه مطلع شود، نمونه وار به برخى از سخنان آنان اشاره مى كنيم:

شمس الدين ذهبى، دانشمند مشهور اهل سنّت، در علم حديث و رجال و درايه سرآمد عصر خويش بود و همچون ابن تيميّه آيين حنبلى داشت. وى در نامه بلند وپند آميزش به ابن تيميه چنين مى نويسد:

آيا وقت آن نرسيده است كه از جهالت دست بردارى و توبه كنى؟! بدان كه تو به دهه هفتاد عمر خود گام نهاده اى و مرگ نزديك شده است. به خدا قسم، فكر نمى كنم تو به ياد مرگ باشى، بلكه كسانى را هم كه به ياد مرگ هستند تحقير مى كنى! فكر نمى كنم سخن مرا بپذيرى و به پند من گوش دهى; بلكه بر آنى كه در برابر نامه كوتاه من، دراز گويى كنى تا من رشته سخن را قطع كنم. تو پيوسته در فكر تفوّق بر من هستى تا من سكوت اختيار كنم!

تو كه با من ـ كه مى دانى دوستت هستم ـ اين چنين مى كنى، پس با دشمنانت چه خواهى كرد؟! به خدا قسم در ميان دشمنان تو، افراد صالح و خردمند و دانشور فراوانند، چنان كه در بين دوستانت نيز افراد گنهكار و دروغگو و نادان و بيعار، زياد به چشم مى خورد! بدان كه من خوشحالم كه در ظاهر از من بدگويى كنى; ولى در باطن از نصيحتم پند گير. رحمت خدا بر آن