وهابيت، مبانى فكرى و كارنامه عملى - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٦٣ - عمل نيك و اهداء پاداش

نقل مى كنيم:

١. ألا وانّ اليومَ عملٌ ولا حسابٌ، وغداً حسابٌ ولا عملٌ.[١]

«امروز روز عمل است نه روز حساب، و فردا روز حساب است نه عمل».

٢. ألا وانّ اليومَ المضمارُ وغداً السباقُ، والسَّبقة الجنةُ، والغاية النارُ، أفلا تائبٌ من خطيئتِه قبلَ منيّته، ألا عامل لنفسِه قبلَ يوم بؤسه.[٢]

«بدانيد امروز رياضت است و فردا مسابقت، و خط پايان ، بهشت برين است، و آنكه بدان نرسد به دوزخ جايگزين، آيا كسى نيست كه از گناه توبه كند پيش از آنكه مرگش برسد، آيا كسى نيست كه كارى كند پيش از آنكه روز بدبختيش فرا رسد».

با اعتراف به اين اصل باز جاى بحث ديگرى باقى است،كه آيا گذشتگان، از اعمال صالح و نيك ما بهره مند مى شوند؟ مثلاً اگر ما عمل را به نيابت از آنان انجام دهيم، سودى از آن مى برند.

پاسخ اين سؤال را از كتاب خدا و سخن رسول خواستاريم،و خواهيم ديد كه پاسخ كاملاً مثبت است.

قبلاً اين توضيح ضرورى است كه اعمال ديگران نسبت به انسان بر دو نوع است:

١. گاهى شخص وفات يافته، در اعمال انسان زنده، نقش دارد.

٢. گاهى فاقد هر نوع نقش است جز اينكه او فرد مؤمنى است.

در قسم نخست كه انسان ميت در پديد آمدن عمل انسان زنده نقشى داشته باشد، جاى سخن نيست. و كافى است كه در اين مورد به حديث پيامبر