وهابيت، مبانى فكرى و كارنامه عملى - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٦٩ - ٣ مراقد پيامبران و سيره موحدان
قبر فاطمه بنت پيامبر، سرور زنان جهانيان، و قبر حسن بن على بن ابى طالب و قبر على بن الحسين بن ابى طالب و قبر محمد بن على و قبر جعفر بن محمد است».[١]
مسعودى از مورخان قرن چهارم است. سَلَفى هاى متعصب، اين قرن و قرنهاى پيش از آن را، بهترين قرون تاريخ اسلام مى شمارند و اعمال رايج در بين مسلمانان آن زمان را، نشانه مشروعيت آن اعمال مى دانند.متأسفانه اين سنگ بزرگ كه مسعودى از آن ياد كرده است. در اثر سلطه وهّابيان زير خروارها خاك پنهان گشته و امروزه اين قبور اساساً به صورت مشخص از هم شناخته نمى شوند.
٢. ابن جبير [٢] (٥٤٠ـ٦١٤)، جهانگرد معروف، مشاهد انبيا و صالحان و ائمه اهل بيت را در مصر، مكه معظمه، مدينه منوره، عراق وشام مشاهده كرده و خصوصيات هر يك را به تفصيل در سفرنامه مشهور خود آورده است كه نقل همه آنها براى ما امكان پذير نيست. خوانندگان مى توانند با مطالعه اين كتاب، از سيره مسلمين در ساختن گنبد وبارگاه بر تربت پيامبران و اولياى الهى آگاه شوند.از آنچه كه وى در سفرنامه خود آورده بدست مى آيد كه: تاريخ ساختن بناهاى عظيم بر قبور امامان و اولياء و شهيدان، به عصر صحابه و تابعان باز مى گردد.در آن روزگار، مسلمانان به انگيزه اظهار ارادت ومودت به
[١] مسعودى: مروج الذهب:٢/٢٨٨، از نظر مسعودى قبر معروف به قبر فاطمه، به دخت پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم)تعلق دارد، در حاليكه از نظر ما، متعلق به فاطمه بنت اسد است. [٢] . محمد بن أحمد بن جبير اندلسى از جهانگردان معروف اواخر قرن ششم است او سه بار به جهانگردى پرداخته و مشرق زمين را سه بار زير پا نهاده است و يكى از سفرهاى او در ٥٧٨ هـ آغاز و در ٥٨١ هـ به پايان رسيده است.(الاعلام:٥/٣١٩).