وهابيت، مبانى فكرى و كارنامه عملى - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٠٠ - حيات برزخى در حديث اسلامى

ما در اين جا به همين مقدار اكتفا مى كنيم، و تفصيل بيشتر را به محل ديگر وامى گذاريم.

حيات برزخى در حديث اسلامى

آنچه كه تاكنون درباره حيات برزخى گفتيم همگى از نظر قرآن مجيد بود، در سخنان پيامبر خدا و پيشوايان معصوم (عليهم السلام)، حيات برزخى به صورتى گسترده بيان شده و اين موضوع، در كتابهاى حديثى و اعتقادى بابى را به خود اختصاص داده است كه نمونه هايى از آن را گلچين مى نماييم:

١. پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم)در بخش پايانى از زندگى خويش، به قبرستان بقيع مى رفت و با آنان چنين سخن مى گفت:

«السّلام عليكم دار قوم مؤمنين، أنتم لنا فرط وإنّا بكم لاحقون، ليهنّئ لكم ما أصبحتم فيه».[١]

«درود بر شما كه در جايگاه با ايمان قرار گرفته ايد، شما بر ما سبقت جسته ايد و ما هم به زودى به شما مى پيونديم، بر شما گوارا باد نعمتى كه در آن قرار داريد».

٢. تلقين ميت كه از مسلمات فقه اسلامى است، نشانه وجود حيات در كسانى كه جهان فانى را به سوى ديار باقى ترك گفته اند، تلقين كننده به هنگام تلقين، ميت را با نام و نشانش صدا مى زند و مى گويد: آنگاه كه فرشتگان ،مأموران خدا سراغت آمدند و از خدا و دين و پيامبر و امام تو سؤال كردند، بگو:

« رضيت باللّه ربّاً وبالإسلام ديناً وبمحمّد (صلى الله عليه وآله وسلم)نبيّاً وبعلىّ إماماً».