وهابيت، مبانى فكرى و كارنامه عملى - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٦٦ - أ استغفار فرشتگان براى مؤمنان

وَاتَّبَعُوا سَبيلَكَ وَقِهِمْ عَذاب الْجَحيم).[١]

«كسانى كه عرشخدا را حمل مى كنند، و آنها كه پيرامون آنند، به سپاس پروردگارشان تسبيح مى گويند و به او ايمان دارند و براى كسانى كه گرويده اند طلب آمرزش مى كنند پروردگارا، رحمت و دانش تو بر هر چيز احاطه دارد، كسانى را كه توبه كرده و راه تو را دنبال كرده اند ببخش و آنها را از عذاب آتش نگاه دار».

٢. (تَكادُ السَّموات يَتَفطَّرن مِن فَوقِهِنَّ وَالمَلائِكة يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِمَنْ فِي الأَرْض أَلا إِنّ اللّه هُوَ الْغَفُور الرَّحيم) .[٢]

«چيزى نمانده كه آسمانها بر فرازشان مى شكافد و فرشتگان به سپاس پروردگارشان تسبيح مى گويند و براى كسانى كه در زمين هستند آمرزش مى طلبند. آگاه باش! كه در حقيقت خداست كه آمرزنده و رحيم است».

٣.در دو آيه فوق از طلب آمرزش فرشتگان سخن مى گويد در آيه سوم از طلب آمرزش مؤمنان در حق مؤمنان در گذشته.

(وَالَّذينَ جاءُوا مِنْ بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنا اغْفِر لَنا وَلاخْوانِنَا الَّذينَ سَبَقُونا بالإِيمان وَلا تَجْعَلْ في قُلُوبِنا غِلاً لِلّذينَ آمَنُوا رَبّنا إِنَّكَ رَؤُوف رَحيم) .[٣]

«ونيز كسانى كه بعد از آنان مهاجران و انصار آمده اند و مى گويند: «پروردگارا، بر ما و بر آن برادرانمان كه در ايمان آوردن بر ما پيشى گرفتند ببخشاى، و در دلهايمان نسبت به كسانى كه ايمان آورده اند]هيچ گونه [كينه اى مگذار! پرورگارا، راستى كه تو رئوف و مهربانى».

اين آياتِ سه گانه حاكى از آن است كه گذشتگان از عمل زندگان يعنى از استغفار آنان بهره مى گيرند، ولى شعاع بهره گيرى آنان منحصر به طلب آمرزش نيست بلكه گسترده تر از آن است كه روايات زير از آن پرده برداشته است: