وهابيت، مبانى فكرى و كارنامه عملى - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٤٣ - ٦ توسل به دعاى رسول خدا پس از رحلت

اين نكته اتفاق دارند كه زائر خانه خدا اين آيه را تلاوت كند. در واقع، آيه ياد شده تكليفى بر دوش زائر، وتكليفى بر دوش پيامبر نهاده است:

تكليف زائر، رسيدن به حضور پيامبر و درخواست طلب مغفرت از آن حضرت همراه استغفار خويش بوده و تكليف پيامبر نيز طلب مغفرت براى زائر است.

مجموع آداب زيارت حاكى از آن است كه اين نوع توسل كه بعد از رحلت پيامبر انجام مى گيرد، بسان توسلى است كه در دوران حيات آن حضرت صورت مى پذيرد.

ابن تيميه و پيروان وى

ابن تيميه و پيروان وى مى گويند:«درخواست دعا، از پيامبر به زمان حيات دنيوى او اختصاص دارد و اين امر پس از رحلت آن حضرت جايز نيست!

آرى مى توان پيامبر را زيارت نموده، در كنار قبر او دعا كرد و از خدا حاجت خواست».[١]

در پاسخ اين ايراد، يادآور مى شويم كه بايد مقام و منزلت آن حضرت را در دستگاه الهى بدست آورد; منزلتى كه به اعتبار آن، بايستى مسلمانان گنهكار حضور حضرت برسند،واگر حضرتش براى آنان دعا كند، دعاى او مستجاب مى گردد.

آيا مقام و منزلت منيع پيامبر، ناشى از وضع جسمانى و زندگى مادى