وهابيت، مبانى فكرى و كارنامه عملى - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٧٤ - الف سند حديث

«قال لي عليّ بن أبى طالب ألا أبْعثُك على ما بعثني عليه رسول اللّه، أن لا تدَع تمثالاً إلاّ طمستَه ولا قبراً مشرفاً إلاّ سوّيته».[١]

«على بن ابى طالب به من گفت: آگاه باش من تو را به مأموريتى كه پيامبر مرا براى آن اعزام كرد، اعزام مى كنم: هيچ تصوير( ذى روحى) را ترك مكن مگر آنكه آن را محو كنى، و نيز هر قبر بلندى را كه ديدى آن را مساوى و برابر ساز».

مخالفان بناى قبور، اين حديث را دليل بر حرمت ساختن آرامگاه مى گيرند و در شوال ١٣٤٤هـ.ق كه قبور ائمه بقيع ويران گرديد ، همان روز در روزنامه «ام القرى» پرسش و پاسخى انتشار يافت و در لزوم تخريب گنبد و بارگاه به اين حديث استدلال شد.

براى روشن شدن ميزان صحت استدلال به اين حديث، آن را از نظر سند و دلالت مورد بررسى قرار مى دهيم:

الف: سند حديث

راويان حديث به قرار زيرند:١. وكيع،٢. سفيان الثورى،٣. حبيب بن ابى ثابت،٤. ابو وائل،٥. ابو الهياج الأسدى.

درباره راوى نخست(وكيع) همين بس كه احمد بن حنبل، استاد حديث، درباره او مى گويد:وكيع در ٥٠٠ حديث خطا كرده است.[٢] و نيز مى گويد: او حديث را نقل به معنى مى كرد و آشنايى كافى با زبان نداشت.[٣]

---

[١] صحيح مسلم:١٣/٦١، كتاب الجنائز; سنن ترمذى:٢/٢٥٦، باب ما جاء فى تسوية القبور; سنن النسائى: ٤/٨٨، باب تسوية القبر. [٢] . ابن حجر عسقلانى: تهذيب التهذيب:١١/١٢٥ و١٣١. [٣] . ابن حجر عسقلانى: تهذيب التهذيب:١١/١٢٥ و١٣١.