وهابيت، مبانى فكرى و كارنامه عملى - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٤٠ - ٦ توسل به دعاى رسول خدا پس از رحلت

نقل مى كند كه پيامبر فرمود: هر كس به من سلام كند من پاسخ سلام او را مى گويم.سپس از عتبى ، سرگذشت عرب مزبور كه در گزارش نووى خوانديم نقل مى كند.[١] هدف وى از نقل اين داستان نيز آن است كه زيارت آن حضرت به اين شيوه صورت پذيرد.

٣. سمهودى از كتاب «المستوعب» نگارش محمد بن عبد اللّه سامرى حنبلى كيفيت زيارت آن حضرت را چنين نقل مى كند:

السّلام عليك يا رسول اللّه، السّلام عليك يا نبى اللّه... اللّهمّ إنّك قلت في كتابك لنبيّك (صلى الله عليه وآله وسلم): (وَلَو أَنَّهُمْ إِذ ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ جاؤوكَ)وانّي قد أتيت نبيّك مستغفراً، فأسألك أن توجب لي المغفرة كما أوجبتها لمن أتاه في حياته، اللّهمّ إنّي أتوجّه إليك بنبيّك (صلى الله عليه وآله وسلم)».[٢]

«سلام بر تو اى رسول خدا، درود بر تو اى پيامبر خدا... پروردگارا، تو در كتابت خطاب به پيامبرت چنين گفتى: «هرگاه آنان بر خويش ستم كنند و نزد تو بيايند...».

پروردگارا، من در حال استغفار به حضور پيامبرت رسيدم و از تو مى خواهم مغفرتت را نصيبم كنى، همان طور كه در حال حيات پيامبر نصيب اصحاب وى مى فرمودى.پروردگارا، من با وسيله قرار دادن پيامبرت، به سوى تو روى مى آورم».

٤. غزالى (متوفاى ٥٠٥) در بخش مربوط به فضيلت زيارت مدينه، كيفيت زيارت آن حضرت را به صورت گسترده نقل كرده ومى گويد: