وهابيت، مبانى فكرى و كارنامه عملى - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٥ - ٣ وهّابيّت پيشينه فكرى، كارنامه عملى

گسترش دهند و بدين منظور، اشغال نظامىِ متصرّفات ايران و عثمانى در اروپا و قفقاز را، در صدر برنامه هاى خود قرار داده بودند

حتى آمريكاييها نيز چشم طمع به كشورهاى اسلامى شمال آفريقا دوخته و با گلوله باران شهرهاى ليبى و الجزاير سعى در رخنه و نفوذ به جهان اسلام داشتند. جنگ اتريش با عثمانى بر سر صربستان، و همكارى ناوگانِ جنگىِ هلند با انگليسيها در محاصره نظامى پايتخت الجزاير، نيز، در همين دوران بحرانى صورت پذيرفت.

در چنين دوران سختى كه مسلمانان نياز حياتى به همدلى و همكارى بر ضد دشمن مشترك داشتند، محمد بن عبدالوهّاب مسلمانان را به جرم «شفاعت خواهى از پاكان» و «زيارت قبور اولياء خدا» مشرك و بت پرست وواجب القتل! خواند واعراب باديه نشين را برانگيخت كه مناطق سنّى نشين و شيعه نشينِ حجاز وعراق و شام و يمن را به خاك و خون بكشند و اموال مسلمين را ـ به عنوان غنيمت جهاد با كفّار! ـ به غارت برند.

نكته بسيار عجيب و غير قابل هضم در اين كار، جريان فتواى محمد بن عبدالوهاب (به عنوان يك فقيه مسلمان) به تكفير مسلمانان جهان و تشويق و تحريض پيروان خويش به قتل و غارت فجيع آنان به اتهام شرك و بت پرستى است كه صحنه هاى جانگدازى در طول دو قرن اخير پيش آورده است چنين فتوايى در بين پيروان الهى كمتر سابقه دارد.

وى در كتاب كشف الشبهات مى نويسد: كسانى كه فرشتگان و پيامبران و اولياء اللّه را شفيع قرار داده، و به وسيله آن نزد پروردگار تقرب مى جويند، خونشان حلال و قتل آنان جايز است.[١]