رهبران بزرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٢

مى‌كنم تا روز باز پسين، در امن و امان باشد و از لغزش‌هاى آن جهان به سلامت بگذرد. من اگر بخواهم از عسل خالص و مغز گندم، غذا و از ابريشم، لباس براى خود تهيه كنم، مى‌توانم، اما هيهات كه هوى نفس بر من چيره شود و به خوردن غذاهاى لذيذ بپردازم، ولى در گوشه و كنار كشور اسلام گرسنگانى باشند.» (نهج البلاغه، خطبه ٤٥)

٥- مانند آيات زير

يوسف أعرض عن هذا و استغفرى لذنبك ... (يوسف/ ٢٩)

ليغفر لك اللّه ما تقدّم من ذنبك و ما تأخّر ... (فتح/ ٢)

فأصبر أنّ وعد اللّه حق و استغفر لذنبك و سبّح بحمد ربّك ... (غافر/ ٥٥)

٦- در دعاى معروف كميل كه منسوب به امير المؤمنين على (عليه السلام) است، دارد:

«... يا سيدى فأسئلك بعزّتك أن لا يحجب عنك دعايى سوء على و فعالى و لا تفصحنى بخفّى ما اطّلعت عليه من سرّى و لا تعاجلنى بالعقوبه على ما عملته و فى خلواتى من سوء فعلى و اسائتى و دوام تفريطى و جهالتى و كثرة شهواتى و غفلتى ..».

فيلسوف معروف، حكيم سبزوارى در اين باره مى‌نويسد:

آنچه در قرآن مجيد آمده است از نسبت معصيت به انبيا و ذكر توبه واستغفار و مغفرت، محامل‌ (معانى مختلف) دارد ... و مجملًا در نزد اشاعره، محمول است بر صدور صغيره سهواً و يا بر صدور ذنب‌ (گناه) قبل از بعثت ... و در نزد اماميه محمول است بر ترك اولى و در