رهبران بزرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠١ - الف) محكوميت عوامل گناه در وجود پيامبران

شما صفر است.

آرى شما هم معصوم هستيد، اما در موارد خاص و محدود! نه تنها شما، بلكه مردم بسيار ديگرى نيز در اين قسمت با شما شريكند، اگر باور نداريد، به چند مثال زير با دقت توجه فرماييد.

١- آيا هيچ آدم عاقلى حاضر مى‌شود خاكروبه و كثافات را بخورد؟! و يا قطعات آتش را با دست خود بردارد و در ميان دهان بگذارد؟! و يا اينكه در روز روشن لخت مادر زاد در كوچه و بازار ظاهر گردد؟

البته خواهيد گفت: نه و مسلماً اگر اين گونه كارها از انسان سر بزند، حتماً مبتلا به يك بيمارى روحى و اختلال مغزى شده است و گر نه هرگز آدم عاقل، دست به چنين اعمالى نمى‌زند.

از اين گذشته آيا مى‌توان باور كرد كا انسان عاقلى حتى به فكر خوردن آتش، خاكروبه، كثافات و مانند آن بيفتد؟

پاسخ اين س‌وال نيز منفى است، زيرا نه تنها اين اعمال از انسان با شعورى سر نمى‌زند، بلكه حتى فكر آن را هم در مغز خود نمى‌پروراند و اگر به عنوان مثال ببينيم كه يكى از دوستان ما- خداى نكرده- به فكر انجام چنين كارهايى افتاده و يا درباره آن گفت و گو مى‌كند- اگر چه هنوز عملى انجام نداده است- مى‌گوييم: بيچاره حالش خراب است و حتماً بايد او را نزد روان پزشك برد.

اينجاست كه مى‌توانيم اين حقيقت را مجسم كرده و بگوييم: تمام افراد عاقل و سالم در برابر اين بگونه كارها يك نوغ‌ مصونيت‌ (عصمت) دارند! زيرا «عصمت» چيزى نيست كه انسان داراى يك حالت درونى‌