رهبران بزرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٧ - وحى (تجلى شعور ناآگاه!)

الف) شخصيّت ظاهر: كه همان دستگاه شعور، تفكر، انديشه، اراده و حواس ظاهر ماست.

ب) شخصيّت باطن: كه دستگاهى عالى‌تر و مهم‌تر در ماوراء دستگاه اول است و خزانه علوم و دانش‌ها مى‌باشد و ما در حال عادى از آن بى‌خبريم.

آنها معتقدند امور زير مربوط به شخصيّت باطن انسان است:

١- حركات غير ارادى برخى از دستگ؟ اه‌هاى بدن‌ (قلب، معده و ...)

٢- رؤياهاى صادق‌

٣- الهامات ناگهانى دانشمندان، شعرا، فلاسفه و كتشفين كه بى‌اختيار آنها را متوجه حقيقت تازه و كشف جديدى مى‌كند.

راه تجربى اثبات شخصيّت باطن، همان خواب‌هاى مغناطيسى‌ (هيپنوتيسم و مانيتيسم) است. دستگاه شعور ظاهر در حال خواب مغناطيسى از كار مى‌افتد و شعور پنهان شروع به فعاليت مى‌كند، با كمال تعجب ديده مى‌شود كه انسان در اين حال از علوم بسيارى- كه در حال عادى بى‌خبر بود مطلع است و مسائلى را كه در حال عادى قادر به حل آن نيست حل مى‌كند.

مثلًا ديده شده كسى كه در حال عادى، قادر به حل يك مسئله ضرب ساده و معمولى نبوده مسائل ضربى ٣٦ رقمى را حل نموده است!»

وحى (تجلى شعور ناآگاه!)

همانطور كه در گفتار بالا ملاحظه فرموديد، عقيده دانشمندان و فلاسفه جديد درباره حقيقت وحى اين است كه: وحى يك نوع تجلى‌