نخست بايد مراد صحيح از «نقش زمان و مكان در اجتهاد» شناخته و توهّم ناسازگارى اين اصل با اصل «پايدارى و ابديّت شريعت» به شيوه‌اى عالمانه و دقيق، دفع شود و سپس مرزبندى اين اصل مهم و تعريف جامع و مانع و شيوه‌هاى استفاده از آن تبيين گردد. در اين كار بزرگ، شرح صدر و تحمّل علمى، همراه با دقّت و مراقبت از اصول مسلّم و مقطوع، در كنار يكديگر لازم است.

بى شك حضور علما و فقها و اساتيد برجسته و نامدار حوزه علميه قم در اين گردهمايى و نيز شخصيّت علمى مدير محققّ و عاليقدر و ارزشمند و دست اندركاران فاضل و فن شناس و دلسوز آن، اميدهاى فراوانى به ثمرات اين مجمع علمى در دل بر مى‌انگيزد.

وظيفه تخلف ناپذير خود مى‌دانم كه از فرزند خلف و شايسته و بزرگوار امام راحل، مرحوم حجة الاسلام آقاى حاج سيد احمد خمينى طيّب اللّه‌ رمسه و قدّس اللّه‌ نفسه، كه با دانش و خرد و هوشمندى و دلسوزى خود، اين سررشته مبارك را گشود و فكر تشكيل اين مجمع را پديد آورد، با قدردانى و تجليل شايسته ياد كنم و براى روح مطهّر او از پروردگار طلب فضل و رحمت نمايم و با اطمينان، بخش عظيمى از اجر و ثوات اخروى و ياد نيك دنيوى اين كار بزرگ را متعلق به وى بدانم. والسلام عليه و على والده العظيم و على جميع العلماء العاملين و الفقهاء الراشدين و عليكم جميعاً و رحمة اللّه‌ و بركاته

بيست و چهارم شوال ١٤١٦

سيد على خامنه‌اى