شکوه نجوا - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٦٩ - يك پرسش اساسى و پاسخ آن
شَفاعَتي لاَِهْلِ الْكَبائِرِ مِنْ اُمَّتي».[١] شفاعت پيامبر(صلى الله عليه وآله) براى كسانى است كه در مراحل گوناگون پاك نشدهاند. گاهى مَثل گرفتارىها مثل آتشى است كه فلزى را در آن مىاندازند تا خالص شود. در دنيا افرادى كه گناهكارند مبتلا به بلاهايى مىشوند تا روح آنها پاك شود و راحت از دنيا بروند و اگر پاك نشدند با سكرات موت آنها را پاك مىكنند تا در عالم برزخ مشكل نداشته باشند و اگر پاك نشدند با فشار قبر وگرنه با گرفتارىهاى برزخ و در پايان با سختىهاى محشر و دست آخر با شفاعت پيامبر(صلى الله عليه وآله)و اهلبيت(عليهم السلام) پاك شده و وارد حوض كوثر مىگردند. زيرا بهشت جاى ناپاكان نيست و در هر صورت انسان بايد پاك شود تا به بهشت برود.
بيشترين اميد ما همان شفاعت است. وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى.[٢] خشنودى پيامبر(صلى الله عليه وآله) طبق رواياتْ مقام شفاعت در آخرت است. ولى در روايات آمده كه شفاعت پيامبر(صلى الله عليه وآله) و ائمه(عليهم السلام) متعلق به آخرت است و قولى براى شفاعت در برزخ ندادهاند. كسانى هستند كه با اعمالى چون زيارت حضرت رضا(عليه السلام) و سيدالشهدا(عليه السلام) و ساير ائمه اطهار(عليهم السلام)موجب شدهاند آن بزرگواران به ديدن آنها بيايند و از دردهاى آنها بكاهند و چه بسا عذاب به كلى مرتفع شود. در عين حال اگر چيزى باقى بماند و در عالم برزخ با آن همه گستردگى زمان
[١] بحارالانوار، ج ٨، ص ٥٨، با اندكى تفاوت: شفاعت خودم را براى كسانى از امّت خود ذخيره كردهام كه گناه كبيره انجام مىدهند. [٢] ضحى (٩٣)، ٥: و خداوند به زودى به تو آنقدر بدهد كه تو راضى شوى.