شکوه نجوا - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٠ - نكته اوّل

نماز رابطه‌اى فردى با خدا است امّا بايد در نماز صلوات گفته شود، و اين حكم وجوب صلوات در تشهد نماز، نه مختصّ به شيعيان، بلكه مورد اتفاق فريقين است.

نكاتى چند درباره ذكر صلوات

در اين رابطه لازم است به چند نكته پيرامون صلوات بپردازيم:

نكته اوّل

در آداب دعا كردن آمده است كه براى پذيرفته شدن دعا و استجابت قطعى آن، قبل و بعد از دعا صلوات ذكر شود و دليل آن چنين ذكر شده است: دعايى كه قبل و بعد از آن صلوات ذكر شود در حقيقت سه دعا است، زيرا معناى صلوات طلب رحمت خاص براى پيامبر(صلى الله عليه وآله) و اهل‌بيت آن حضرت است و به طور قطع اين دو صلوات ـ قبل از دعا و بعد از دعا ـ مستجاب و مورد پذيرش الاهى است؛ زيرا امكان ندارد خداوند اين دعا را كه خالص‌ترين دعاها براى بهترين بندگان است مستجاب ننمايد، و نيز از فضل و كَرَم خداوند دور است كه دعاى پيچيده در ميان دو دعاى مستجاب را نپذيرد.[١]

پس به طور قطع چنين دعايى مستجاب است و خداوند آن خواسته را يا بهتر از آن را عنايت خواهد كرد.