كه اين عامل جاذبه اجتماعى بيش از هر عامل اجتماعى و عوامل طبيعى ديگر كه در دنيا وجود دارد، انسان را به طرف دنيا سوق مى‌دهد. البته عوامل اجتماعى ديگرى، نظير چشم و هم‌چشمى و يا فرار از مذمت و نكوهش ديگران و... نيز وجود دارند كه آدمى را به سمت دنيا مى‌كشانند. به عنوان نمونه، برخى افراد به منظور فرار از حرف زشت ديگران و يا اينكه مبادا فاميل‌ها و زن و فرزند وى به او بگويند: تو بى‌عرضه هستى كه كارى براى خود دست و پا نمى‌كنى و مقام و پست و پولى به دست نمى‌آورى و به يك زندگى محدود قناعت نمودى و...، با سرعت باور نكردنى به طرف دنيا رفته و از آخرت غافل مى‌شوند. عامل ديگرى كه بايد به اين عوامل اضافه نمود، عامل وسوسه‌هاى شيطانى است كه هميشه در صحنه فعاليت‌ها حاضر است و از ديگر عوامل نيز تغذيه و بهره‌بردارى مى‌كند و موجب روى آوردن آدمى به دنيا شده و دنيا را در منظر وى دوست‌داشتنى و پسنديده جلوه مى‌دهد.

راه‌هاى مقابله با دنياپرستى

در مقابل عوامل مؤثر در بروز و ظهور و رشد نهال دنياپرستى در نهاد آدمى، گروهى ديگر از عوامل قرار دارند كه مى‌توانند عوامل و اسباب جذب دنيا را ريشه كن و وسوسه‌هاى شيطانى دنياپرستانه را تضعيف و اين انگيزه‌ها را كم رنگ كنند و عقل انسان را بيشتر فعّال سازند. يكى از اين عوامل مؤثر در مبارزه با دنياپرستى توجه ذهنى و قلبى به آيات الهى قرآن كريم و كلمات آسمانى انبيا و اوليا و مواعظ نورانى آن بزرگان است كه مى‌توانند در مقابل وسوسه‌هاى شيطان و جلوه‌هاى فريبنده دنيا به عنوان يك عامل بازدارنده عمل كنند و در برابر جنود شيطان صف‌آرايى نموده، آنها را مغلوب سازند. اينك نيز اگر ما به بيانات آن امام همام روى آورده و به بررسى آن نشسته‌ايم، از اين روى است كه بتوانيم در مقابل جنود شيطان از جنود رحمان بهره بگيريم و از عواملى كه ما را به طرف خدا و معنويات سوق مى‌دهند، بيشتر استفاده كنيم و عوامل شيطانى را تضعيف نماييم. در اين جا اميرالمؤمنين على(عليه السلام)به عامل اجتماعى كه موجب مى‌شود آدمى به سوى چيزى حركت كند كه بيشتر مردم و يا افراد معروف و سرشناس به آن سمت مى‌روند، توجه دارند. از آن روى كه مى‌بينند اكثر مردم، تحت تأثير اين عامل با

‌