آن امام بزرگوار رسیده‌اند، بوده که ایشان آن را از شیخ شمس‌الدین‌ بن نجیح الحلّی نقل کرده است.[٤٥٥] این كتاب در ٣٤ باب و متن آن در جلد ٥٢ در صفحات ١٥٩ تا ١٨٠ آمده است.

١١ـ رسالة الباب المفتوح

این رساله از آثار شیخ "زین‌الدین علی‌ بن یونس العاملی النباطی البیاضی‌" (صاحب صراط المستقیم) (م٨٧٧هـ) است. شیخ حرّ عاملی درباره‌ی ایشان می‌فرماید: «كان عالماً فاضلاً محقّقاً مدققاً ثقة متكلّماً شاعراً أدیباً متبحراً.»[٤٥٦]

رساله‌ی الباب المفتوح در دو مقصد آمده است؛ مقصد نخست در باب نفس و مقصد دوم در باب روح. متن این رساله در جلد ٥٨ در صفحات٩١ تا ١٣١ آمده است.

١٢ـ طبّ النبی٤

این كتاب نوشته‌ی ابوالعباس، جعفر بن محمّد بن معتز بن محمّد بن مستغفر نسفى سمرقندى نخشبى حنفى، متوفّاى ٤٣٢هـ است. شیخ طوسی او را با لقب "ابوالعباس مستغفرى" نام می‌برد و در آداب المتعلّمین امر به تعلیم و تبرّک این کتاب کرده است.[٤٥٧] میرزا حسین نوری در خاتمه‌ی مستدرک درباره‌ی ایشان مى‌فرماید: «الكامل الجلیل المعروف بالشیخ الإمام»؛[٤٥٨] یعنى، او شخصیّتى كامل و داراى كمالات بوده و بزرگوار و معروف به شیخ و امام است.

موضوع كتاب، هم‌چنان كه از نام آن پیدا است، طب است و قواعد طب را از طریق سنّت نبوى بیان مى‌كند. در این كتاب، حدود ١٥٥ روایت نبوى گردآورى شده كه موضوع همه‌ی آن‌ها طب و سلامة الأبدان است و اكثر آن‌ها روایات كوتاهى است كه از یكى دو سطر تجاوز نمى‌كند. متن این رساله در جلد ٥٩ در صفحات ٢٨٩ تا ٣٠٤ آمده است.

١٣ـ الرسالة المذهّبة المعروفة بالذهبیة (طبّ الرضا)

این كتاب، روایات امام هشتم شیعیان، امام رضاD است. در فهرست شیخ طوسی[٤٥٩] و معالم العلماء این کتاب به شیخ محمّد بن الحسن‌ بن جمهور العمی(م٢٠٣هـ) نسبت داده شده است.[٤٦٠]

[٤٥٥]. اعیان الشیعة، سیّدمحسن امین، ج٧، ص١٥٨.

[٤٥٦]. أمل‌الآمل، شیخ حرّ عاملی، ج‌١، ص١٣٥.

[٤٥٧]. الذریعة إلی تصانیف ‌الشیعة، ج‌١٥، ص١٤٤.

[٤٥٨]. خاتمة المستدرک، میرزا حسین نوری، ج١، ص٣٨١.

[٤٥٩]. الفهرست، شیخ طوسی، ص١٤٦، ش٦١٥.

[٤٦٠]. الذریعة إلی تصانیف ‌الشیعة، ج‌١٥، ص١٤١.