حدیث حوزه - حدیث حوزه - الصفحة ١٧٧
بهحساب میآید. مسایل این كتاب بیشتر در ابواب فقهی وارد شده است.[٤٤٦] متن این رساله در جلد ١٠ در صفحات ٢٤٩ تا ٢٩١ آمده است.
٦ـ رسالة السهویة
این كتاب از آثار سیّدمحمّد بن عبدالكریم طباطبایی اصفهانی(م١١٦٠ق) جدّ سیّد بحرالعلوم و نوهی دختری ملا محمّدتقی مجلسی است. میرزا محمّدباقر موسوی ذیل شرح حال علّامه بحرالعلوم، از جمله برجستگیهای این دانشمند را انتساب به سیّدمحمّد طباطبایی دانسته و مقام این شخصیّت را تکریم و تمجید کرده است.[٤٤٧] "محدّث نوری" نیز سیّدمحمّد را دانشمندی پارسا و بزرگوار و عالمی برجسته معرّفی میکند و در ادامهی به ذکر سلسله نسب او تا حضرت علیD میپردازد.[٤٤٨] سیّد نعمتالله جزایری(١١١٤-١١٧٣ق) نیز در زیر اجازهی کبیرهی خویش مینویسد:
«سیّدمحمّد طباطبایی، علّامهای محقّق و دارای دانشی وسیع و روایات بسیار بود. برای او مصنّفات بسیار، از جمله رسالهای در تحقیق معنی ایمان که فواید مهمّی را در آن آورده است و نسخهای از آن را به من داد. در بسیاری از مسایل فقهی و غیره با هم مذاکره کردم و دیدم که دریای موّاجی است.»
ایشان در این كتاب ابتدا نظرات "شیخ صدوق" و استاد ایشان "محمّد بن حسن بن ولید" را كه دربارهی سهو النبی٤ بوده، آورده و سپس به ردّ نظر آنها پرداخته است.[٤٤٩] متن این رساله در جلد ١٧ در صفحات١٢٢ تا ١٢٩ آمده است.
٧ـ الرسالة الباهرة فی العترة الطاهرة
این رساله اثر سیّد شریف، سیّدمرتضى علمالهدى أبیالقاسم علی بن الحسین الموسوی (م٤٣٦ق) است. این رساله، احتجاج سیّدمرتضی برای اثبات تقدیم ائمّهG و افضلیّت آنها بر همهی خلایق غیر از نبیاكرم٤ است.
[٤٤٦]. الذریعة الی تصانیف الشیعة، ج٢٠، ص٣٦٠.
[٤٤٧]. روضات الجنات، ج٧، ص٢٠٨.
[٤٤٨]. فیض قدسی، ص٢١٨.
[٤٤٩]. همان، ج١٠، ص٢٠١.