دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٩٥
١ / ٦
گريه دنياطلب
١٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل بهشت را بر چشمى كه براى دنيا بگريد، حرام كرده است .
١١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس براى بهشت بگريد، به بهشت مى رود و هر كس براى دنيا گريه كند، به آتش مى رود . او به مردم وانمود مى كند كه براى آخرت مى گريد، در حالى كه براى دنيا گريه مى كند .
١٢.امام زين العابدين عليه السلام ـ چون گدايى را ديد كه از نادارى مى گريد ـ :اگر [همه] دنيا در دست اين مرد بود و از دستش مى افتاد ، باز هم سزاوار نبود كه بر آن بگريد .
١ / ٧
گريه اى كه به روحيّه سپاهيان ، صدمه بزند
١٣.نهج البلاغة : هنگامى كه امير مؤمنان عليه السلام در بازگشت از صفّين ، به كوفه رسيد، بر [محلّه ]شِباميان گذشت و شيون زنان را بر كشتگان صفّين شنيد . حرب بن شُرَحبيل شِبامى ـ كه از بزرگان قومش بود ـ ، به استقبال على عليه السلام آمد . ايشان به او فرمود : «آيا زنانتان در آنچه مى شنوم، بر شما چيره آمده اند ؟! چرا آنان را از اين گونه شيون كردن، باز نمى داريد ؟».