دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢١
٧٤.امام صادق عليه السلام : دل ها ، بر دوست داشتن كسى كه به آنها سود برساند ، و نفرت از كسى كه به آنها زيان برساند ، سرشته شده اند .
٣ / ٨
بداخلاقى
٧٥.امام على عليه السلام ـ در سفارش ايشان به فرزندش محمّد بن حنفيه ـ :كسى كه اخلاقش بد باشد ، خودش را عذاب مى دهد و جا دارد كه از او متنفّر باشند .
٣ / ٩
بدگمانى
٧٦.عيسى عليه السلام : به درستى برايتان بگويم : اى بندگان دنيا! بعضى از شما ، ديگرى را به صِرف گمانْ دشمن مى دارد ، ولى با وجود يقين [به بدى خويش] ، از خود نفرت به دل نمى گيرد . به درستى برايتان بگويم : بعضى از شما ، هر گاه عيبى از او كه حقيقت دارد ، برايش گفته شود ، خشمگين مى شود ؛ ليكن هر گاه او را به چيزى كه در او نيست ، بستايند ، شاد مى گردد .
٣ / ١٠
خودشيفتگى
٧٧.امام على عليه السلام : نتيجه خودشيفتگى ، نفرت است .
٧٨.مصباح الشريعة ـ در سخنى كه به امام صادق عليه السلام نسبت داده شده است ـ :قرآن آموزِ[١] بى بهره از علم ، همانند خودشيفته بى مال و مَنال است ، به خاطر فقرش ، مردم را دشمن مى دارد و مردم ، او را به خاطر خودپسندى اش ، دشمن مى دارند .
[١] واژه « متقرّى » ـ كه در اصل حديث آمده ـ به معناى كسى است كه قرآن تعليم مى دهد ؛ مرد عابد و پارسا .