دعا معراج مومنين و راه زندگى - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٨ - شيوههاى دعا

«قال النبيّ لأصحابه: ملعون كلّ مال لا يزكّى‌

، ملعون كلّ جسد لا يزكّى. ولو في كلّ أربعين يوماً فقيل: يا رسول اللَّه‌

، أمّا زكاة المال فقد عرفناها فما زكاة الأجساد؟ فقال لهم: إن تصاب بآفة».

(بحار الانوار

،

ج ٩٣

،

ص ٢٨٩)

هم‌چنين مى‌فرمايد: پيامبر روزى يارانش را گفت: هر مال زكات داده نشده، ملعون است و هر بدن زكات داده نشده- اگر چه هر چهل روز يكبار- ملعون است.

گفتند: اى رسول خدا زكات مال را مى‌دانيم، زكات بدن چيست؟ فرمود: اين است كه به آفتى گرفتار آيد، پس چهره آنان كه اين سخن شنيدند دگرگون شد و چون آنان را بر اين حال ديد فرمود: آيا منظور مرا دريافتيد؟ گفتند: نه اى رسول خدا. فرمود:

تن انسان خراشيده شود، پايش به سنگ آيد، لغزد، بيمار شود، خارى در او خلد و همانند اينها، تا در پايان حديث فرمود: به چشم پريدگى دچار شود.

«من لم يرزء فما للَّه‌فيه من حاجة».

(بحار الانوار

،

ج ٦٧

،

ص ٢١٨)

انسانى كه در زندگيش با هيچ مشكلى يا مصيبتى رو برو نمى‌شود، نبايد خوشحال و مطمئنّ باشد، زيرا اين علامت غرور است. پس انسان وقتى گرفتار مشكلى مى‌شود روحش بلندى مى‌گيرد و به نور خدا روشنى مى‌يابد و دلش متوجّه او مى‌شود، فايده اين توجّه بيش از ضررهاى آن گرفتارى است. و در مقابل، انسانى كه حتّى وقتى با عذاب روبرو مى‌شود تضرّع نمى‌كند، دلش سخت و قسى شده و ابليس كارهاى بد او را پيش چشمش زينت داده است.

شيوه‌هاى دعا

قرآن در اين باره مى‌گويد:

(قُلْ مَن يُنَجِّيكُم مِن ظُلُمَاتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ تَدْعُونَهُ تَضَرُّعاً وَخُفْيَةً...).

(سوره انعام، آيه ٦٣)