دعا معراج مومنين و راه زندگى - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٧٥ - ١١- نقش امام منتظر
هرگاه انسان اين هدفها را براى خود رسم كند با ديگران هماهنگ خواهد شد وسپس نهايت كوشش خود را براى تحقّق اين اهداف خواهد نمود.
هرگاه هدف انسان شخصى باشد، مثل ثروتمند شدن، بزودى تنبلى از خود نشان مىدهد واز كار شانه خالى مىكند زيرا از شخصيّت راستين خود آگاه نيست.
ولى وقتى هدف، برپايى حكم خدا در زمين باشد انسان همه تلاش خود را براى تحقّق آن مبذول مىدارد و هر چند راه دراز باشد عزم و پافشارى او افزون مىگردد. از اينرو همه توانهايش شكوفا مىشود، پس به اين سبب انسانى متكامل و نامتناهى و نامحدود مىشود، زيرا مىداند كه حتّى اگر به هشتاد سالگى برسد هدفهايى در پيش رو دارد كه بايد آنها را متحقّق كند پس همواره با نشاط و سرزنده خواهد بود حتى اگر پيرى فرتوت باشد، زيرا داراى توان عظيم نفسى است. از اينرو مردى همچون «سليمان بن صرد خزاعى» را مىبينيم كه رهبرى نبردى جانبازانه را بعهده مىگيرد در حاليكه عمرش از نود سال گذشته، بى آنكه پيرى او را به زحمت انداخته باشد. و سبب آن است كه او صاحب شعله هدف عالى در ضمير خود است كه او را بسوى شكوفا كردن توانهايش مىراند. در پايان دعاى افتتاح آنچه را كه توقّعات و اهداف حقيقى ما را در زندگى ترسيم و تعيين مىكند، مىخوانيم؛ دعا حول محور مولا وامام ما حجّت بن حسن مهدى (عج) و قرار دادن ما از ياران و ياوران او، مىگردد:
«خدايا او را دعوتگر به سوى كتاب و قائم به دين خود قرار ده و او را در زمين خليفه گردان همچنانكه پيشينيان او را خليفه كردى و براى او دينش را كه مورد رضاى توست تمكين ده و بيمش را به امنيّت بدل كن، تا تو را پرستد وشرك نورزد.»
در اينجا بايد به چند مسئله اشاره كنيم:
١- اگر مؤمنين دعا كنند خدا اجابت مىفرمايد، پس ما در مسير اين جهان