دعا معراج مومنين و راه زندگى - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٦ - حكمت دعا
خواست شما را از سختى برهاند و آنچه را با خدا شريك قرار مىدهيد فراموش كنيد. و ما پيامبرانى به سوى امّتهاى پيشين فرستاديم پس آنان را گرفتار بلا و مصيبت كرديم تا شايد تضرّع كنند.»
اين آيه در آغاز به اين امر مىپردازد كه وقتى عذاب خدا يا مرگ فرا مىرسد و وقتى زندگى سخت مىشود، انسان خدا را مىخواند و شركايى را كه براى او فرض كرده فراموش مىكند.
قرآن سپس به حكمت دعا اشاره مىكند كه خداوند بعد از آنكه عذاب بر امّتهاى پيشين نازل كرد، پيامبرانش را به سوى آنان فرستاد و عذاب بر دوگونه بود:
يكى به شكل جنگهاى داخلى و عذاب انسان به دست انسان و آن «بأساء» است، و ديگرى به شكل عذاب انسان به دست طبيعت و آن «ضرّاء» مىباشد. [١]
ولى چرا خداوند بندگانش را به «بأساء» و «ضرّاء» فرو مىگيرد؟ چرا آنان را با مشكلات مىآزمايد؟ آيه كريمه، خود پاسخ مىدهد:
(... لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُونَ...).
«... تا شايد تضرّع كنند.»
هدف آن است كه خداوند مىخواهد تو همچون بندهاى از بندگانش به
[١] - برخى از فضاشناسان پديد آمدن دگرگونيهايى عظيم را، در زمين در اثر انفجارهاى پى در پى كه در خورشيد به وجود مىآيد پيشبينى كردهاند. زيرا اين انفجارات، حرارت خورشيد را از پنج هزار به پانزده هزار درجه بالا خواهد برد و اين بالا رفتن درجه حرارت، بر زمين- كه يكى از كراتى است كه به گرد خورشيد مىگردد- اثر خواهد گذاشت، امّا چه اثرى؟ نمىدانيم.
چه كسى مىتواند اين انفجارات خورشيدى را متوقّف كند؟ و اگر اين انفجارها منجرّ به دگرگونيهايى عظيم در زمين ما بشود، آيا دانش جديد و ابزارهاى پيشرفته آن مىتواند با آن به رويارويى برخيزد؟ هرگز... بلكه فقط خدا بر چنين كارى قادر است، و شايد پديد آمده اينگونه امور يكى از انواع «ضرّاء» باشد.