دعا معراج مومنين و راه زندگى - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٦٤ - ١٠- حجّتهاى خدا بر بندگان

پاسخ: «حجّت» يعنى آن كسى كه اگر از او پيروى كنيم، فرمانبردارش باشيم و او را مقتدا و هدايتگر خويش قرار دهيم، خداا ز ما مى‌پذيرد و بيش از اين در روز قيامت ازما باز خواست نمى‌كند، پس اگر از امام على پيروى كنيم وبه سيرت او بدون تحريف اقتدا نماييم، نزد خدا از رستگارانيم، زيرا على نسخه دقيقى است از قرآن حكيم، بى هيچ افزونى وكاستى، او قرآن ناطق و همزاد قرآن است. پيامبر فرمود:

من دو چيز را به جانشينى خود در ميان شما باقى مى‌گذارم: كتاب خدا عترت و اهل بيتم؛ و آن دو از هم جدا نمى‌شوند تا آنكه بر من در حوض وارد شوند.

و فرمود:

على با قرآن است و قرآن با على.

بنابراين پيروى از امام على عليه السلام و اقتدا به سيرت او، تبعيّت از قرآن و اقتدا به آن است، در اين صورت اگر على عليه السلام صورت مجسّم ارزشهاى رسالت الهى باشد، پس «حجّت» است.

و امّا پرسش دوم: در اين صورت چرا به چهارده حجّت نياز داريم؟

پاسخ آن است كه: ما به اين حجّتها و بخصوص ائمّه نيازمنديم، زيرا كه زمان در حال تغيير است و اين است حكمت تعدّد ائمّه، اوضاع و احوال هميشه يكسان نيست، گاهى اسلام حاكم است، گاهى كفر و گاهى نفاق.

انسان مسلمان گاهى زندانى است و گاهى شهيد، گاهى حاكم است و گاهى عالم، پس صفات انسان و جامعه و زمينه‌هاى اجتماعى و تحوّلات جامعه گوناگون و متفاوتند، اين از يك سو، از سوى ديگر خداى سبحان اين دين را آخرين دين قرار داد و پيامبر ما حضرت محمّد صلى الله عليه و آله را آخرين پيامبر، بعد از او پيامبرى و بعد از كتاب ما كتابى نخواهد آمد، عمر بشريت نيز ممكن است ميليونها سال به درازا انجامد