پوشيده‌اند به خدمت ما بگمار» پسران جاودان مجموعه‌هايى بزرگند از جوانان كم سال كه خدا به خدمت مؤمنان در بهشت و آماده كردن همه وسايل راحت و رفاه براى آنان گمارده است و آنها در خدمت مؤمنان هستند در هر آنچه بخواهند: «و پسران جاودان را كه همچون مرواريد پوشيده‌اند به خدمت ما بگمار»، مرواريد چيزى بسيار زيباست، امّا گاه غبارى روى آن مى‌نشيند، ولى مرواريدى كه در پوشيدگى است و قتى در معرض نور قرار گيرد با سپيدى و زيبايى مى‌درخشد، پسران جاودان نيز اين چنين هستند.

«و از ميوه‌هاى بهشت و گوشت پرندگان ما را خوراك ده» در بهشت ميوه‌ها و گوشتهاى گوناگونى هست كه طبق اشتها و ميل انسان در پيش او نهاده مى‌شود، در مورد پرندگان آنچه از روايات استفاده مى‌شود اين است كه پرندگان بهشت دسته دسته در آسمان پرواز مى‌كنند و هرگاه مؤمن به يكى از آنها ميل كند كافى است كه به آن اشاره‌اى كند تا فوراً به شكل كباب در برابرش حاضر شود، عجيب‌تر اين است كه بعد از آن كه مؤمن از آن خورد، اجزاى پرنده جمع مى‌شود و از نو به پرواز باز مى‌گردد و در حاليكه به ديگر پرندگان فخر مى‌فروشد كه مؤمن او را خورده است.

براستى مؤمن پادشاهى است در بهشت و فرشتگان، حور، ولدان، پرندگان، درختان و جويها و همه چيز به يك اشاره اوست. طبق آنچه در حديث آمده است مؤمن در بهشت از زمين، خدمتكار، دشت، خانه، گله‌هاى اسب و درختان آنقدر دارد كه مى‌تواند همه اهل زمين را در يك روز به ميهمانى و خوراك دعوت كند.

«و از پوشش سندس و ابريشم و استبرق ما را بپوشان» لباس ابريشم، معروف است، سندس ديباى نازك است، استبرق ديباى ضخيم است يا ابريشم زر بافت. اين است چشم داشتهاى مؤمن در آخرت، امّا براى رسيدن به آنها ما در دنيا به توفيقى الهى نياز داريم كه راهى براى رسيدن به بهشت و نعم دائمى آن باشد:

«و ليلة القدر و حجّ بيت الحرام و كشته شدن در راه خود را توفيق فرما» كسى‌