دعا معراج مومنين و راه زندگى
(١)
مقدّمه چاپ دوّم
٣ ص
(٢)
پيشگفتار مؤلّف
٥ ص
(٣)
دعا در قرآن
٩ ص
(٤)
خدا را چگونه بخوانيم؟
١١ ص
(٥)
دعا در هر مكان
١٣ ص
(٦)
تنها خدا را بخوانيم
١٤ ص
(٧)
حكمت دعا
١٥ ص
(٨)
شيوههاى دعا
١٨ ص
(٩)
مرا بخوانيد تا براى شما استجابت كنم
٢١ ص
(١٠)
دعاى حضرت نوح
٢٢ ص
(١١)
دعاى حضرت ايّوب
٢٤ ص
(١٢)
دعاى حضرت موسى
٢٤ ص
(١٣)
دعاى حضرت زكريا
٢٥ ص
(١٤)
دعا و فطرت انسان
٢٦ ص
(١٥)
دعا و مستكبران
٢٧ ص
(١٦)
دعا و روشن بينى
٢٨ ص
(١٧)
دعا و فضل خدا
٢٩ ص
(١٨)
دعا در سنّت
٣١ ص
(١٩)
دعا سلاح مؤمن است
٣٣ ص
(٢٠)
الف- سلاح مؤمن
٣٤ ص
(٢١)
ب- ستون دين
٣٧ ص
(٢٢)
ج- روشنايى آسمانها و زمين
٣٨ ص
(٢٣)
دعا قضا را باز مىگرداند
٣٩ ص
(٢٤)
دعا بلا را رفع مىكند
٤٠ ص
(٢٥)
دعا و پاكسازى نفس
٤٢ ص
(٢٦)
چرا سختيها و بلاها پى درپى رو مىآورند؟
٤٢ ص
(٢٧)
نقش سستى و اسراف
٤٣ ص
(٢٨)
پناه بردن به خدا
٤٤ ص
(٢٩)
دعا و روزى
٤٦ ص
(٣٠)
دعا ابزار است
٤٥ ص
(٣١)
بهترين سخن دعاست
٤٧ ص
(٣٢)
برترى امّت پيامبر به سبب دعا
٤٨ ص
(٣٣)
آنانكه از دعا كردن عاجزند
٤٩ ص
(٣٤)
زيانى در دعا نيست
٥٠ ص
(٣٥)
دعا، تأمين و رفاه
٥١ ص
(٣٦)
دعا و استغفار
٥٤ ص
(٣٧)
دعا و ناتوانى انسان
٥٨ ص
(٣٨)
دعا و شفا
٥٥ ص
(٣٩)
شروط دعا
٦٥ ص
(٤٠)
شرطهاى دعا چيست؟
٦٥ ص
(٤١)
درود فرستادن بر محمد و خاندانش
٦٥ ص
(٤٢)
حاجت خود را هنگام دعا بيان كن
٦٧ ص
(٤٣)
آداب دعا
٦٨ ص
(٤٤)
تدبّر در دعا
٧٧ ص
(٤٥)
گامهاى اساسى در تدبُّر
٨٥ ص
(٤٦)
محورهاى دعا
٧٩ ص
(٤٧)
تدبّر در ذكر
٩٢ ص
(٤٨)
حىّ قيّوم
٩٧ ص
(٤٩)
تأمّلاتى در دعاى افتتاح
٩٩ ص
(٥٠)
1- ستايش و دعا
١٠١ ص
(٥١)
2- توحيد
١٠٧ ص
(٥٢)
3- گنجينههاى خدا، پايانى ندارند
١١٦ ص
(٥٣)
4- رابطه انسان با خدا
١٢٣ ص
(٥٤)
5- دعا ميانه پيدا و ينهان
١٣٢ ص
(٥٥)
6- نياز انسان به خدا
١٣٩ ص
(٥٦)
7- تكيه داشتن بر خدا
١٤٥ ص
(٥٧)
8- شناخت پيامبر
١٥١ ص
(٥٨)
9- شناخت وصى
١٥٧ ص
(٥٩)
10- حجّتهاى خدا بر بندگان
١٦٢ ص
(٦٠)
11- نقش امام منتظر
١٦٨ ص
(٦١)
12- پايههاى حكومت اسلامى
١٧٩ ص
(٦٢)
13- ايمان به آخرت
١٨٧ ص
(٦٣)
خداوند دعا را دوست دارد
٢٠٢ ص
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص

دعا معراج مومنين و راه زندگى - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٧١ - ١١- نقش امام منتظر

(فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ* أَمْراً مِنْ عِندِنَا...).

(سوره دخان، آيات ٤- ٥)

«

در آن‌شب هر امر باحكمت معيّن وممتاز مى‌گردد، تعيين آن‌امر از جانب ماست.»

امّا پرستش اين است: فرشتگان مقدّرات زندگى و بندگان را بر چه كسى فرود مى‌آورند؟ در پاسخ مى‌گوييم: از تكريم خدا براى بنى آدم، يكى آن است كه از خودشان حجّتهايى قرار داده كه فرشتگان بر آنها فرود مى‌آيند، پس در هر عصرى از تاريخ، از زمان آدم تا امروز در شب قدر فرشتگان بر شهر فرود مى‌آيند، در عهد آدم بر آدم، پس از او بر شيث، بعد بر ادريس، سپس بر ابراهيم و موسى و عيسى و محمّد صلى الله عليه و آله و سپس بر اوصياى او امامان معصوم، يكى پس از ديگرى و اكنون بر امام مهدى منتظر (عج) زيرا او حجّت خدا بر بندگان است و دعا زمانى كه بر امام درود مى‌فرستد بر آن است كه پيوند ميان مؤمنان و حجّت خدا را عميقتر كند.

«خدايا درود فرست بر ولىّ امر خود، قائمى‌ [١] كه آرزوى او دارند و عدالتى كه چشم براه اويند و او را با فرشتگان مقربت يارى ده و به روح القدس تأييد كن اى خداوند جهان و جهانيان.»

روح القدس در اينجا يعنى آن روحى كه در شب قدر فرود مى‌آيد و او كسى است كه خداوند بندگان مؤمن و انبياء و اوصيا را به وسيله او تأييد كرده است.

و اوست كه خدا درباره‌اش مى‌گويد:

(وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي وَمَا أُوتِيتُم مِّنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِيلًا).

(سوره اسراء، آيه ٨٥)


[١] - عادتى است كه وقتى نام «قائم» ذكر مى‌شود مى‌ايستيم، اين به چه معنى است؟

اين ايستادن رمز آمادگى ماست براى جنگى كه بايد حق بر ضدّ باطل، تحت رهبرى امام حجّت، درگير آن شود، و نيز به معنى اين است كه ما تمنّاى آن داريم كه از سربازان امام و از مجاهدان در زير پرچم او باشيم.