مى‌كند و اين هدف در انسانها يكسان نيست، بعضى مى‌خواهند به بهشت برسند، حال آنكه بعضى ديگر هدفشان رسيدن به مقام و منصب است و بعضى ديگر دست يافتن به ثروت. دعا براى آن است كه نفس انسان را پاك كند و همّت او را بالا بَرَد و كارى كند كه او به اوج بنگرد و بالاترين مراحل را در نظر داشته باشد تا وقتى گرفتار مشكلات زندگى است آتش آگاهى و دور نگرى در دلش نميرد. بسيارى از انسانها در كودكى و جوانى، چشم انتظار بر آوردن شدن آروزهايى دور و دراز و بزرگ‌اند امّا برخورد با مشكلات زندگى و روبرو شدن با سختيها باعث آن مى‌شود كه آروزهاى خود را در دل پنهان كنند و آتش آرزو در دلهاشان خاموش شود، اين است كه آرزوها يكى بعد از ديگرى به اميدهايى دور تبديل مى‌شوند و اين اميدها نيز بر باد مى‌روند و انسان به جسمى بى روح و بدون انتظار و اميد تبديل مى‌شود.

پس مسأله، تغيير آرزوهاى انسان و بالا بردن آن تا سطح آرزوهاى كامل انسانى و انسانيّت و كرامت انسان است، و اين از هدفهاى دعاست.

د- اخلاق:

دعا به پاكسازى نفس در جهت اصلاح اخلاق و آداب انسان برمى‌خيزد.

بناى اخلاق بر اصلاح نفس و آرزوهاى انسان است و زمانى كه آرزوهاى انسان، شريف و والا باشد، اخلاق او نيز از زمينه‌اى نيك نشأت خواهد گرفت.

ه- عمل صالح:

دعا به طور خلاصه، دعوت انسان است به اعمال صالح همچون نماز، روزه، حجّ، زكات، جهاد، امر به معروف و نهى از منكر، اصلاح ذات بين، انفاق و... مثلًا در دعاهاى ماه رمضان مى‌خوانيم:

خدايا از تو مى‌خواهم كه مرا در زمره حجّاج خانه‌ات كه حجّشان نيك است و سعى‌شان مورد سپاس و گناهانشان بخشوده وآمرزيده، بنويسى.

آنچه در اينجا ملاحظه مى‌شود اين است كه دعا به اينكه آرزوهاى انسان را