كه خدا او را در دگرگون ساختن خود در شب قدر و براى آغاز زندگى نو كه رضاى خدا در آن است، موفق مى‌كند و سپس به حجّ مى‌رود و با حجّ اعلان مى‌كند كه همه خدايان ساختگى در زمين و طاغوتها را كه از خود همتايان و انبازانى براى خدا قرار مى‌دهند، را رها كرده است، سپس در حال جهاد در راه دين و خداوندش به شهادت مى‌رسد، بدون شك از اهل بهشت خواهد بود.

انسان را ناچار مرگ مى‌يابد، امّا مرگ چه شيرين است وقتى از طريق شهادت باشد و مهمترين فوايد شهادت در راه خدا بخشودگى همه گناهان است، زيرا خدا وعده بهشت به شهيد راه خود داده است.

«و دعا و درخواست صالح را براى ما مستجاب كن» ما بسيار دعا مى‌كنيم، امّا برخى از اين دعاها گاهى به حال ما سودى ندارد، بنابراين از خدا مى‌خواهيم كه دعاهاى صالح ما را اجابت فرمايد.

«و آنگاه كه در قيامت، اوّلين و آخرين را جمع آوردى ما را ببخشاى» روايات مى‌گويند كه خدا رحمتش را به صد جزء تقسيم كرده، پس رحمت خدا در اين روز واسع است و اگر رحمت او نباشد مردم همگى هلاك مى‌شوند و چه بسا بتوان گفت: اگر رحمت خدا نباشد حتى يك نفر داخل بهشت نمى‌شود. در اينجا به داستان آن مرد عابد زاهد كه براى عبادت، نماز و ابتهال خود را از هر چيزى فارغ كرده بود و پيوسته خدا را مى‌خواند كه او را به سبب عملش داخل بهشت كند، نه به سبب رحمت خدا اشاره مى‌كنيم.

آن مرد شبى خواب ديد كه قيامت برپا شده و نوبت حساب رسى او رسيده و ترازو در برابرش قرار گرفته و اعمالش در يكى از كفّه‌هاى ترازو نهاده شده وديد كه عملش بسيار است، اعمالى همچون نمازها، ابتهالات، عبادات و... ولى در كفّه دوم گناهان او نهاده نشده، يا براى آنكه گناهانى قابل ذكر نداشته يا اينكه خدا گناهانش را بخشيده، فقط انارى كه در زندگيش خورده بود در كفّه تراز و نهاده شد و اين انار بالطبع نعمتى است از ميليونها نعمتى كه خدا با او داده و ديد كه كفّه‌اى كه‌