دعا معراج مومنين و راه زندگى - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٦٥ - ١٠- حجّتهاى خدا بر بندگان

و ما نمى‌دانيم كه قيامت كى برپا خواهد شد:

(... قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِندَ رَبِّي لَايُجَلِّيهَا لِوَقْتِهَا إِلَّا هُوَ. ..).

(سوره اعراف، آيه ١٨٧)

«بگو علم آن نزد خداوند من است، كسى بجز او آن ساعت را ظاهر و روشن نتواند كرد.»

بنابراين بشريت در اوضاع و احوال گوناگون، چه به صورت فردى، چه اجتماعى، نيازمند حجّتها و ائمّه است، به عنوان مثال ما به پيشوايى نيازمنديم كه به ما بياموزد كه چگونه حكومت كنيم، اين راه را با سيرت خود به ما بياموزد نه با سخنش، تا سيرت او براى ما حجّتى باشد تا بدان اقتدا كنيم. ما نيازمند به چهره‌اى كامل از حاكم اسلامى ايده آل هستيم، اين چهره را از كجا بيابيم؟

آن را در على بن ابيطالب عليه السلام مى‌يابيم، آرى پيامبر نيز حاكم بود، امّا نشانه‌هاى حكومت در زمان اوبه اندازه‌اى كه رسالتش جلوه‌گر بود بارز نبود؛ ولى على بن ابيطالب عليه السلام به تمام معنى كلمه حاكم بود- اگر چه در دورانى كوتاه-.

سيرت امام على عليه السلام به عنوان حاكم چه بود؟

توجّه خود را به يك نقطه از اين سيرت معطوف مى‌كنيم آنگاه آن را با وضع حاكمان امروزى مسلمانان مقايسه مى‌نماييم:

امام على خليفه رسول اللَّه و حاكم بر كلّ امّت اسلامى و همزمان با اين فرمانده قواى مسلّح نيز بود و در حالت جنگ با معاويه كه از امام شرعى تمرّد كرده بود بسر مى‌برد، در اين اوضاعى كه خطر از هر سو متوجّه امام است و خطر ترور او وجود دارد، زيرا در صفوف لشكر او متمّرين هستند و حادثه ترور امام نه اوّلين حادثه ترور در اسلام بود و نه اوّلين حادثه ترور يك فرمانروا، برغم همه اينها امام على عليه السلام جهت اداى نماز صبح به تنهايى از خانه به سوى مسجد براه مى‌افتد و نخستين كارى كه در مسجد مى‌كند اذان است، امروز كجا حاكمى اسلامى هست كه چنين طريقه و رفتارى داشته باشد؟