خدا را بر اينكه فرصت عبادت او را تأمين كرده است شكر مى‌گزارد و اين چنين از فرصتهاى زندان براى عبادت خدا بهره بر مى‌گيرد و شخصيت ايمانى خود را از اين طريق صيقل مى‌دهد.

ما به كسى نيازمنديم كه خون خود را تقديم راه خدا كند، پس در اين امر به امام حسين عليه السلام اقتدا مى‌كنيم.

به فقيهى نيازمنديم كه دانشمند و متفكّر تربيت كند و امّت را به تفاصيل و جزئيات شريعت اسلامى راهنمايى كند، پس به امام باقر و امام صادق عليهما السلام اقتدا مى‌كنيم.

به كسى نيازمنديم كه نقش شخصيت دوم را در دولت اسلامى بر عهده گيرد، پس به امام على بن موسى الرضا عليه السلام اقتدا مى‌كنيم.

اين چنين مى‌بينيم كه ما در حالات و اوضاع گوناگون زندگى به پيشوايانى نيازمنديم كه پيرو راه و روش آنان باشيم و از آنجا كه حالات و زمينه‌ها و نيز اشخاص گوناگونند، براى دوره‌ها و اوضاع گوناگون به پيشوايانى نيازمنديم و شكّى نيست كه ائمّه فقط از آن ما نيستند، بلكه براى نسلهاى آينده نيز هستند و اسلام در سراسر زمين منتشر و گسترده خواهد شد و امّت با قضايايى جديد و دقيق مواجه خواهد گرديد و مسائل فرهنگى و عميق، به صحنه خواهد آمد، در اينجاست كه بعضى از نقشهاى ائمّه عليهم السلام نمايان مى‌شود.

بنابراين ائمّه حجّتهاى خدا بر بندگانند يعنى پيشوايانى هستند كه واجب است امّت بر مسير هدايت آنان برود و روش آنان را بر حسب تغيير زمينه‌ها و زمانها پيروى كند..

در اينجا بايد اشاره‌اى داشته باشيم به اينكه عنصر زن نيمى از اجتماع بشرى را تشكيل مى‌دهد و زنان نيز به حجّتى نياز دارند تا در اوضاع گوناگون به سيرت او اقتدا كنند و با آنكه زن در مسائل مشترك ميان زنان و مردان به سيرت ائمّه اقتدا