دعا معراج مومنين و راه زندگى - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٩ - شيوههاى دعا
«
بگو چه كسى شما را از تاريكى، خشكى و دريا نجات مىدهد كه او را با تضرّع در نهان مىخوانيد؟»
بنابر اين بايد دعا اوّلًا همراه «تضرّع» و ثانياً در «نهان» باشد، يعنى رازى ميان بنده و خداوند باشد. همچنانكه براى دعا كننده شايسته است كه بداند او با خدا، با دعاى خويش عهد مىبندد كه اگر او را از گرفتاريش رهانيد انسانى نيكوكار و شكر گزار شود:
(... لَئِنْ أَنْجَانَا مِن هذِهِ لَنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ).
(سوره انعام، آيه ٦٣)
«اگر ما را از اين برهاند هر آينه از شكر گزاران خواهيم بود.»
و چهبسا انسان با خدا عهد بندد و مشكلش بر طرف شود، امّا او به زندگى پيشين خود- بى هيچ دگرگونى را ستينى در رفتار- بازگردد:
(قُلِ اللَّهُ يُنَجِّيكُم مِنْهَا وَمِن كُلِّ كَرْبٍ ثُمَّ أَنْتُمْ تُشْرِكُونَ).
(سوره انعام، آيه ٦٤)
«بگو خدا شما را از آن و از هر سختى واندوه مىرهاند سپس شما شرك مىآوريد.»
در سوره اعراف مىخوانيم:
(وَلَا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلَاحِهَا وَادْعُوهُ خَوْفاً وَطَمَعاً إِنَّ رَحْمَةَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ).
(سوره اعراف، آيه ٥٦)
«
و در زمين بعد از اصلاح آن فساد نكنيد و خدا را از سر بيم و اميد بخوانيد، همانا رحمت خدا به نيكوكاران نزديك است.»
پس در هنگام دعا، انسان بايد در حالتى ميان «بيم و اميد» باشد و به استجابت سريع دعاى خود مطمئنّ نباشد، همچنانكه نبايد از رحمت خدا نااميد باشد. در اينجا اجازه دهيد اندكى درباره پيوند و رابطه ميان «دعاى از سر بيم و اميد» و «نزديكى رحمت خدا به نيكوكاران» بينديشيم. اين پيوند چنين است كه انسان هرگاه گرفتار مصيبتى شود و يا با مشكلى در زندگيش رو برو گردد، بايد خدا را بخواند و در همين هنگام نيز به مردم احسان كند، زيرا احسان، انسان را به دعا بر