دعا معراج مومنين و راه زندگى - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١١٨ - ٣- گنجينههاى خدا، پايانى ندارند
عطاى او نامحدود است وجودش حدّ و مرزى ندارد.
خدا به پيامبرش حضرت محمّد صلى الله عليه و آله- كه از شريفترين همه خلايق قرارش داده و از همه پيامبران برتريش نهاده و از نعمتها، شرف و نيكنامى به او چيزى عطا كرده بود كه به هيچكس نداده است تا آنجا كه نام او را قرين نام خود كرده و در كنار اسم خود ذكر نموده بود- خطاب مىكند كه:
(وَمِنَ الَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نَافِلَةً لَّكَ عَسَى أَن يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَاماً مَّحمُوداً).
(سوره اسراء، آيه ٧٩)
«
پارهاى از شب را بيدار و متهجّد باش كه نماز شب، خاصّ از آنِ توست، شايد خدا تو را به جايگاه ستودهاى برانگيزد.»
و نيز مىگويد:
(... وَقُل رَبِّ زِدْنِي عِلْماً).
(سوره طه، آيه ١١٤)
«
بگو خدايا دانشم بيفزاى.»
و اين يعنى: خدا حتّى به پيامبرى كه اين نعمتهاى فراوان را به او عطا كرده نمىگويد: بس است، بلكه او را بر نيايش و درخواست برمىانگيزد تا فضل و عطاى افزونترى به او دهد، پس خدا «بسيارى بخشش، جز بر جود و كرمش نمىافزايد.»
آيا مىدانيد كه بخيل، عاجز و فقير كيست؟
- ماييم؟ وقتى كسى كنار دريا بايستد، امّا آبى برنگيرد، آيا دريا بخيل است؟
وقتى تشنهاى بر كناره رودى بايستد امّا دستش را دراز نكند كه مشتى آب برگيرد و تشنگى را با آن فرونشاند، در اين ميان بخيل كيست؟ رود جارى يا اين انسان؟
و انسانى نيز كه از خدا فضل و نعمت نطلبد، بخيل اوست.
ولى خداوند رحمت، عطاى واسع و گسترده دارد وجود و كرمش بى حدّ و مرز است، مىفرمايد: مرا بخوانيد تا براى شما استجابت كنم... امّا انسان از دعا