الفقه الاسلامى احكام جهاد - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٣٢ - ولايت و رهبرى جنگ

٤- رهبر براى تحقّق اهداف امّت، قبل از اتّخاذ تصميم جنگ، راههاى مسالمت‌آميز را جستجو مى‌كند، و اگر دشمن به مسالمت و صلح گردن نهاد، مسلمانان نيز با توكّل بر خدا به صلح تن مى‌دهند.

٥- رهبر پيش از اعلان جنگ، امكانات فتح و پيروزى و توانايى‌هاى مسلمانان را مطالعه و بررسى مى‌كند. پس اگر ديد امّت از نظر تمرين و آموزش نظامى يا از نظر سلاح و ابزار نظامى و غيره ضعيف و ناتوان است، اعلان جنگ را به تأخير مى‌اندازد.

٦- همانطور كه تصميم آغاز جنگ بدست ولىّ امر شرعى است، تصميمات جزئى جنگ كه بايد از سوى او اتّخاذ شود نيز به عهده اوست يا كسى كه رهبر، صلاحيت خود را به حسب درجات و مراتب نظامى به او تفويض كرده باشد.

٧- قوانين و ضوابطى كه در جنگهاى جديد به اجرا گذاشته مى‌شود، در صورتيكه به يك اصل فقهى لازم‌الاتّباع منتهى شود، واجب‌الاجراء است.

منظور از اصل فقهى، اصولى از قبيل: ولايت الهى در جنگ، تعهّد به ميثاقها و معاهدات و حرمت عهدشكنى و خيانت است.