الفقه الاسلامى احكام جهاد - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٠٤ - زشتى، سفاهت و ستم
«هيچ مظلوميّتى سختتر از مظلوميّت كسى نيست كه بر مظلوميّتش ياورى جز خدا پيدا نكند.»
١٩- باز هم امام صادق عليه السلام فرمود:
«من ظلم مظلمة اخذ بها في نفسه أو في ماله أو في ولده» [١].
«كسى كه ستمى مرتكب شود، درجان، مال و يا فرزندش مجازات خواهد شد.»
٢٠- امام صادق عليه السلام درباره آيه: (إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ) [٢] فرمود:
«قنطرة على الصراط لا يجوزها عبد بمظلمة» [٣].
«پلى بر صراط است كه بندهاى كه ظلمى روا داشته، نمىتواند از آن گذر كند.»
٢١- امام باقر عليه السلام فرمود:
«لمّا حضر علي بن الحسين عليه السلام الوفاة ضمّني إلى صدره ثمّ قال: يا بنيّ، اوصيك بما أوصاني به أبي حين حضرته الوفاة وبما ذكر أنّ أباه أوصاه به قال: يا بنيّ، إيّاك وظلم من لا يجد عليك ناصراً إلّااللَّه» [٤].
«وقتى على بن الحسين عليه السلام را دم مرگ فرارسيد، مرا در آغوش گرفت وفرمود: فرزندم! تو را به چيزى وصيّت مىكنم كه پدرم در هنگام مرگ مرا به آن وصيّت كرد و گفت: پدرش به او وصيّت كرده است و آن اينكه: پسرم! بپرهيز از ظلم بر كسى كه در برابر تو هيچ ياورى غير از خدا نمىيابد.»
٢٢- على بن سالم روايت مىكند كه از امام صادق عليه السلام شنيده است كه مىفرمود:
[١] - وسائل الشيعه، ج ١١، باب ٧٧، ص ٣٣٨، حديث ٤.
[٢] - سوره فجر، آيه ١٤.
[٣] - همان، حديث ٥.
[٤] - همان، باب ٧٧، ص ٣٣٩، حديث ٦.