الفقه الاسلامى احكام جهاد - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٢ - تمرين نفس به طاعت، صبر و تقوا

پس امام صادق عليه السلام فرمود:

«بنده‌اى به خدا گمان نيك نكند مگر اينكه خداوند بر وفق گمانش با او رفتار كند، و گمان بد نكند به او مگر اينكه خداوند مطابق گمانش با او برخورد نمايد، و اين است سخن خداوند كه مى‌فرمايد: «آرى اين گمان بدى بود كه درباره پروردگارتان داشتيد و همان موجب هلاكت شما گرديد، و سرانجام از زيانكاران شديد.»

تمرين نفس به طاعت، صبر و تقوا

نفس مانند حيوان سركش و چموش است كه اگر به حالش رها كنى به هيجان آمده و خود را هلاك مى‌گرداند، ولى بايد آن را با نكوهش، سرزنش، تهديد، تأديب نمايى و به اطاعت خدا و پيامبر او و صبر در اطاعت و تقواى الهى تمرين و عادت دهى. پيامبران الهى و پيشوايان دين به همين ترتيب سفارش كرده‌اند و اكنون بياييد با گوش شنوا قلب بيدار و آگاه، پاره‌اى از اين سفارشها را باهم بخوانيم:

١- پيامبر خدا فرمود:

«من مقت نفسه دون مقت الناس، آمنه اللَّه من فزع يوم القيامة» [١]

. «هر كس كه بر نفس خود خشم كند بى‌آن كه بر مردم خشم گيرد، خداوند او را از هراس روز قيامت ايمن گرداند.»

٢- حسن بن جهم مى‌گويد: شنيدم امام رضا عليه السلام مى‌فرمود:

«إنّ رجلًا في بني إسرائيل عَبَد اللَّه أربعين سنة، ثمّ قرّب قرباناً فلم يُقبل منه، فقال لنفسه: ما أتيت إلّامنك، وما الذنب إلّالك، قال: فأوحى اللَّه عزّ وجلّ إليه: ذمّك لنفسك‌