الفقه الاسلامى احكام جهاد - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٩ - بين بيم و اميد
حيث يشاؤون» [١].
«در مناجات خداوند با حضرت موسى عليه السلام خداوند فرمود: اى موسى! تقرّب جويان به من نزديك نشدهاند به چيزى مانند گريه از خوف من، و عبادت كنندگان مرا عبادت نكردهاند به چيزى مانند پروا از حرامهاى من، و زينت كنندگان در راه من زينت نيافتهاند به چيزى مانند پارسايى در دنيا از آنچه به غنا و ثروت همّت مىگمارد، حضرت موسى گفت: اى كريمترين كريمان! ثواب آنان را چه چيزى قرار دادهاى؟ خداوند فرمود: اى موسى! امّا تقرّب جويندگان بوسيله گريه از خوف من، پس ايشان در جايگاه بلندى در بهشت خواهند بود كه كسى با آنان در آن جايگاه شريك نخواهد بود. امّا عبادت كنندگان بواسطه پروا از حرامهايم، پس من از اعمال مردم تفتيش كنم ولى ايشان را تفتيش نمىكنم بخاطر اينكه از آنان حيا مىكنم، امّا زينتكنندگان بواسطه زهد در دنيا، پس من بهشتم را بتمامى براى ايشان مىبخشم هر جا كه بخواهند جاى گيرند.»
٩- امام صادق عليه السلام فرمود:
«كلّ عين باكية يوم القيامة إلّاثلاثة أعين: عين غضّت عن محارم اللَّه، وعين سهرت في طاعة اللَّه، وعين بكت في جوف الليل من خشية اللَّه» [٢].
«تمام چشمها در روز قيامت گريانند مگر سه چشم: چشمى كه فروپوشد از حرامهاى خداوند، و چشمى كه در طاعت خدا بيدار بماند، و چشمى كه در دل شب از ترس خدا گريه كند.»
١٠- امام رضا عليه السلام فرمود:
«أحْسِنِ الظنّ باللَّه، فإنّ اللَّه عزّ وجلّ يقول: أنا عند ظنّ عبدي المؤمن بي، إن خيراً
[١] - وسائل الشيعه، ج ١١، باب ١٥، ص ١٧٧، حديث ٩.
[٢] - همان، ص ١٧٩، حديث ١٤.