الفقه الاسلامى احكام جهاد - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٤٦ - پيمانها و ميثاقها
«مگر كسانى از مشركان كه با آنها عهد بستهايد و چيزى از آن را در حق شما فروگذار نكردند، واحدى را بر ضدّ شما تقويت ننمودند، پيمان آنها را تا پايان مدّتشان محترم بشمريد، زيرا خداوند پرهيزكاران را دوست دارد.»
بدينسان در امور و موارد ذيل، وفا و اجراى عهد و پيمان، واجب و لازم است:
١- پيمانها و قراردادهاى بين المللىاى كه دولت اسلامى واجبالاتّباع آنها را امضا كرده، مانند پيمان منع استفاده از سلاحهاى كشتار جمعى (سلاحهاى اتمى، شيميايى، بيولوژى و مانند آنها) و پيمان رفتار با اسيران جنگى يا اهالى غير نظامى يا نمايندگان صليب سرخ و مانند آنها.
٢- اگر بين دولت اسلامى و طرف مقابل پيمان يا قرارداد خاصّى امضا شده باشد، بايد احترام آن را نگهداشت تا زمانى كه طرف مقابل به آن پايبند است.
٣- عهد و قراردادى كه فرماندهى جنگ در حين جنگ با دشمن امضا مىكند مانند عهد ذمّه و پناهندگى، واجبالاحترام است. و اگر فردى از مسلمين يكى از افراد دشمن را امان بدهد، جايز است و بر ساير مسلمانان نيز واجب است كه احترام آن را نگهدارند، ولى اگر ولىّ امر و رهبر مسلمين از دادن ذمّه و پناهندگى منع كند بر مسلمانان است كه از او پيروى نمايند.
٤- فرمانده جنگ مىتواند براى هر كس از دشمن كه بخواهد، امان بدهد مشروط بر اينكه اين اقدام جزء اختيارات تفويض شده به او باشد.
٥- عقد امان مانند ساير عقود است در شرايط صلاحيّت عاقد و اينكه او