ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٤٨٥ - روزه گرفتن آن حضرت
مىفرمود.[١] ١٧٤- و در كتاب مقنعه از آل محمد (ع) روايت كرده كه فرمودهاند:
مستحبّ است اينكه روزهدار سحرى بخورد و لو به شربتى از آب، و روايت شده كه بهترين سحرىها خرما و قاووت است، زيرا پيغمبر اكرم ٦ در سحر آن دو را استعمال مىفرمود.[٢] مؤلف: تا اينجا سنتهاى جارى آن حضرت بود در باب روزه، و البته سنتهايى هم مخصوص به خود داشت، از آن جمله روزه وصال است كه عبارت است از روزه بيشتر از يك روز به طورى كه در ميان آنها افطار نشود، رسول خدا ٦ خودش چنين روزهاى داشت و ليكن امت را از آن نهى مىكرد و مىفرمود: شما طاقت آن را نداريد، و اگر مىبينيد كه من روزه وصال مىگيرم و چند روز پى در پى بدون افطار و سحر بسر مىبرم براى اين است كه خداى تعالى مرا از غذاهاى آسمانى خود سير و از شرابهاى بهشتيش سيراب مىسازد.[٣] ١٧٥- و در كتاب مكارم از رسول خدا ٦ روايت كرده كه بيشتر اوقات و از هر غذا بيشتر هريسه را مخصوصا در سحرها ميل مىفرمود.[٤] ١٧٦- و در فقيه مىگويد: رسول خدا ٦ وقتى كه ماه رمضان فرا مىرسيد تمامى اسيرهاى جنگى را آزاد و بتمامى سائلها عطيه مىداد.[٥] ١٧٧- و در كتاب دعائم از على (ع) نقل مىكند كه فرمود: رسول خدا ٦ در دهه آخر رمضان به كلى لحاف و تشك خود را جمع مىكرد و به عبادت مىپرداخت، و در شب بيست و سوم اهل خانه خود را بيدار مىكرد و در آن شب آب به روى خوابيدهها مىپاشيد تا خواب از سرشان برود، و هم چنين فاطمه زهرا (س) احدى از اهل خانه خود را اجازه نمىداد كه در آن شب بخوابند، و براى اينكه خوابشان نبرد غذاى كمترى به آنان مىداد، و از روز خود را براى شب زنده دارى آن شب آماده مىكرد، و مىفرمود:
[١] كافى ج ٤ ص ١٥٢ ح ١.
[٢] مقنعه مفيد ص ٥٠.
[٣] تهذيب ج ٤ ص ٣٠٧ با تفاوت.
[٤] مكارم الاخلاق ص ٢٩.
[٥] من لا يحضره الفقيه ج ٢ ص ٦١ ح ١٠.