ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٤٨٤ - روزه گرفتن آن حضرت

را نيز ترك كرد و سه روزى را كه در ايام البيض روزه مى‌گرفت در دهه‌هاى ماه تقسيم كرده يكى را در پنجشنبه دهه اول و يكى در چهارشنبه دهه دوم و يكى در پنجشنبه دهه سوم مى‌گرفت و تا زنده بود اين رويه را داشت.

مؤلف: مطابق مضمون اين روايت، روايات بسيار زيادى در دست هست.[١] ١٦٩- و نيز در كافى به سند خود از عنبسه عابد نقل كرده كه گفت: رسول خدا از دنيا رحلت فرمود در حالى كه رويه‌اش در روزه داشتن اين بود كه ماه شعبان و رمضان و سه روز از هر ماه را روزه مى‌گرفت.[٢] ١٧٠- و در كتاب نوادر احمد بن محمد بن عيسى از على بن نعمان از زرعه از سماعه نقل شده كه گفت از امام صادق (ع) پرسيدم آيا رسول خدا ٦ ماه شعبان را هم روزه مى‌گرفت؟ فرمود: آرى و ليكن همه آن ماه روزه نمى‌گرفت. پرسيدم: چند روز از آن را مى‌خورد؟ فرمود: مى‌خورد. سه مرتبه سؤال مزبور را تكرار كردم و آن جناب جواب بيشترى به من نداد. سپس سال بعد همان مساله را پرسيدم و امام همان جواب را تكرار نمود ...[٣].

١٧١- و در كتاب مكارم از انس نقل مى‌كند كه گفت: غذاى رسول خدا ٦ شربتى بود كه در افطار مى‌آشاميد، و شربتى كه آن را در سحر مى‌خورد، خيلى از اوقات اين شربت عبارت بود از شير و خيلى از اوقات مقدارى آب بود كه در آن نان را حل كرده بودند، ...[٤].

١٧٢- و در كافى به سند خود از ابن قداح از ابى عبد اللَّه (ع) نقل مى‌كند كه فرمود: رسول خدا در روزهايى كه روزه مى‌گرفت اولين چيزى كه با آن افطار مى‌فرمود خرماى تازه و يا خرماى خشك بود.[٥] ١٧٣- و نيز در كافى به سند خود از سكونى از جعفر از پدرش (ع) نقل كرده كه فرمود: رسول خدا ٦ وقتى روزه مى‌گرفت و براى افطار بشيرينى دست نمى‌يافت با آب افطار مى‌كرد، و در بعضى از روايات دارد كه با كشمش افطار

[١] كافى ج ٤ ص ٩٠ ح ٢.

[٢] كافى ج ٤ ص ٩١ ح ٧.

[٣] وسائل ج ٧ ص ٣٦٨.

[٤] مكارم الاخلاق ص ٣٢.

[٥] كافى ج ٤ ص ١٥٣ ح ٥.