در جای خنده بگرید و در جای گریه بخندد و یا یک بار برای احساس‌ مسموعات ، حس باصره را استعمال کند و بالعکس ، و یا در مورد خوردن‌ بخوابد و بالعکس ، و یا برای سخن گفتن لب ببندد ، یا سخن پریشان بگوید ، بلکه آنان نیز عینا مانند ما

&gt حساب معینی در ذهن ما ایجاد می‌کند و آن ، ذات باری است . . ٣ شوپنهاور دانشمند شهیر آلمانی در سال ١٧٨٨ در آلمان تولد یافته و در سال ١٨٦٠ در گذشته است . شوپنهاور سردسته بدبینان جهان به شمار رفته‌ ، زندگی را سراسر رنج و الم و دنیا را غمخانه و ماتمکده می‌داند ، بیشتر به حال انزوا می‌زیست و تا آخر عمر به حال تجرد بسر برد . گویند از جوانی گرفتار توهمات و بیمهای بی‌اساس بود و از کمترین چیزی‌ به وحشت می‌افتاد ، مثلا شب از شنیدن صدای مختصری از خواب می‌پرید و همچون دیوانگان دست به طپانچه می‌برد ، و نیز گویند وی بدبینی را از اجداد خویش به ارث برده و پدرش نیز که شغل بازرگانی داشت همواره‌ افسرده خاطر و ملول بود و بالاخره خودکشی کرد . شوپنهاور شخصا در زندگی ناگواریها و محرومیتهای زیاد دیده ، کتابها و نوشته‌هایش در زمان خودش طالب پیدا نکرده و مردم رغبتی به خواندن آنها نشان نداده‌اند . وی بنا گذاشت در دانشگاه برلن به تدریس فلسفه بپردازد ، اما در رشته ای که بنا بود تدریس کند غیر از سه نفر از افراد غیر مستعد کسی دیگر ثبت نام نکرد ، بالاخره درصدد برآمد معلومات و اندیشه‌های‌ خود را به همسایه خود که زنی خیاط بود تلقین کند ، لکن کار مباحثه آنها به نزاع و کتک‌کاری کشید و زن در دادگاه اقامه دعوی نمود و دادگاه‌ شوپنهاور را به جرم ضرب و جرح محکوم به غرامت کرد . شوپنهاور برخلاف دکارت و پیروانش به معلومات و تصورات ناشی از عقل‌ معتقد نیست ، منشأ همه تصورات و مبدأ همه علوم را حس می‌داند و کار عقل‌ را فقط تصرف در فرآورده‌های حواس می‌داند . شوپنهاور از این‌رو ایده‌آلیست شمرده شد که جمیع معلومات را بی‌حقیقت‌ می‌داند و جهانی که به وسیله حس و شعور و عقل دریافته می‌شود که جهان ماده‌ است ، آن را ذهنی و نمایشی محض می‌داند ، بلکه برخلاف اسقف برکلی که‌ وجود ادراک و قوه ادراک کننده را حقیقی می‌پنداشت وی وجود آندو را نیز بی‌حقیقت &gt