نظر به اینکه سنخ بحث فلسفی با سنخ بحثهای علمی دو سنخ صد در صد مختلف می‌باشد هیچگاه یک مسأله علمی از هیچ علم ، جزء بحث فلسفی نبوده‌ و متن بحث فلسفی قرار نخواهد گرفت ، بلکه هرگونه بحث و کاوش فلسفی ( الهی یا مادی ) از بحثهای علمی کنار می‌باشد و به روش خاصی که از بود و نبود سخن گوید

&gt انتزاع : انتزاع در اصطلاح فلسفه و روانشناسی معمولا به یک عمل خاص‌ ذهنی گفته می‌شود که آن را " تجرید " نیز می‌توان نامید ، به این نحو که‌ ذهن پس از آنکه چند چیز مشابه را درک کرد آنها را با یکدیگر مقایسه‌ می‌نماید و صفات مختص هر یک را از صفت مشترک آنها تمیز می‌دهد و از آن‌ صفت مشترک یک مفهوم کلی می‌سازد که بر همه آن افراد کثیره صدق می‌کند . در این هنگام گفته می‌شود که این مفهوم کلی از این افراد انتزاع شده است‌ ، مثل مفهوم انسان که از زید و عمرو و غیره انتزاع شده است . در اصطلاحات فلسفی کلمه " انتزاع " در موارد دیگر نیز استعمال می‌شود. در اینجا منظور از این تعبیر صرفا این است که فلسفه براساس یک مسأله‌ علمی استدلال فلسفی می‌کند و نتیجه فلسفی می‌گیرد و به اصطلاح یک مسأله علمی‌ را صغرای قیاس فلسفی خود قرار می‌دهد ( نه کبری ) و از روی اصول کلی خود یک نتیجه فلسفی استنتاج می‌کند . پس معلوم شد در عین اینکه فلسفه غیر از علم است ، بین ایندو رابطه‌ خاصی برقرا ر است که هم علم از فلسفه استفاده می‌کند و هم فلسفه از علم . در ضمن مقالات آینده خواهد آمد که نیازمندی علوم به فلسفه منحصر به این‌ جهت که گفته شد نیست ، بلکه جمیع قوانین کلی علمی قانون بودن و قطعی‌ بود نشان متوقف به یک سلسله اصول کلی است که فقط فلسفه می‌تواند عهده‌دار صحت آن اصول باشد .