کسی نخواهد شد .
قدما روی مسلک جزمی خود که حقیقت ادراک را ظهور و پیدایش جهان خارج‌ در ذهن ادراک کننده می‌دانستند " فلسفه " را از لحاظ غایتی که از آن‌ عاید فیلسوف می‌شود اینطور تعریف می‌کردند : " فلسفه عبارت است از اینکه انسان جهانی بشود علمی و عقلانی مشابه با جهان عینی خارجی " . [١]

هر آنکو ز دانش برد توشه‌ای

جهانی است بنشسته در گوشه‌ای

پس از انقراض مکتب شکاکان که تا سه چهار قرن بعد از میلاد ادامه‌ داشت تمام فلاسفه ، چه در اروپا و چه در میان مسلمین ، براساس مسلک جزم‌ و یقین قضاوت می‌کردند و هیچکس در قدر و ارزش ادراکات تردید نمی‌کرد تا آنکه از قرن شانزدهم به بعد حوادثی در اروپا پدید آمد و تحولاتی در جهان‌ دانش رخ‌داد که مسأله " ارزش معلومات " دوباره مورد توجه قرار گرفت.
در تحول جدید اروپا در فلکیات و قسمتهای مختلف طبیعیات ، مطالبی که‌ هزارها سال مورد قبول و تسلم قاطبه دانشمندان جهان بود و خلاف آنها در ذهن احدی خطور نمی‌کرد یکباره بطلانشان مسلم گشت و این امر سبب شد که‌ علوم ارزش و اعتبار سابق خود را از دست دادند و گوشه‌ای از عجز بشر برای‌ رسیدن به واقع آشکار شد .
تقریبا همان وضعی که در یونان باستان در قرن پنجم قبل از میلاد موجب شد که عده‌ای از دانشمندان آن سرزمین از علم به کلی سلب اعتماد کنند و راه‌ سفسطه را پیش بگیرند در قرون جدیده در اروپا تجدید شد و چنانکه می‌دانیم‌ ایده‌آلیستهایی مانند برکلی و شوپنهاور در اروپا پیدا شدند که آرائشان‌ نظیر آراء پروتاگوراس ٢ و گرگیاس از سوفسطائیان یونان قدیم است و مسلکها و طریقه‌هایی درباب ارزش معلومات پدید آمد که نتیجتا منتهی به‌ مسلک شکاکان پیرهونی می‌شود مانند مسلک

. ١ صیروره الانسان عالما عقلیا مضاهیا للعالم العینی . . [٢] Protagoras