واحد ) که از وی به ما جلوه می‌کند ، در یک پارچه ماده ناچیز عصبی یا مغزی [ با ) اجزای جدا از هم و متراکم که بالاخره از مجموع بدن ما کوچکتر است ، گنجیده و جای گرفته باشد .

&gt تجربیات علمی معین می‌کند به وسیله تفکر به یکدیگر مربوط نماید و روابط علت و معلولی آنها را بفهمد " . و پس از چند سطر اینطور به گفته خود ادامه می‌دهد : " از همان زمان راسیونالیستهای ( rationalist ) قرن هفدهم ( هابز ، اسپینوزا ، لایب نیتس و غیره ) عقاید علمی راجع به روح و تغییرات آن به‌ کلی عوض شد و این فلاسفه برای اولین دفعه بیان کردند که تمام تغییرات‌ روحی در تحت یک سلسله قوانین ثابت و معین است و برخلاف آنچه مذاهب و ادیان قرون وسطی ادعا می‌کردند " روح " آزاد نیست و به خودی خود نمی‌تواند اثری ظاهر سازد و رابطه علت و معلول که در علوم دیگر مخصوصا علوم طبیعی مشاهده می‌شود در علم روح نیز کاملا و به طور دقیق حکمفرماست . هابز مطابق با قانون نیوتون در مکانیک ، قانون جبر را در روح کشف کرد ، بدین معنی که هیچ قضیه روحی بدون سبب تولید نشده بی‌علت نیز از میان‌ نمی‌رود " . این مطلب که امور روحی تحت یک سلسله قوانین ثابت و معین است ، یا اینکه هیچ قضیه روحی بدون سبب تولید نشده و بی‌علت نیز از میان نمی‌رود ، و یا موضوع روابط امور روحی با امور بدنی یا با امور خارج از بدن ، جزء الفبای علم روح به شمار می‌رود و هزارها سال است که فلاسفه بر روی این‌ اساس افکار خویش را بنا کرده‌اند و این چیزی نیست که برای اولین دفعه‌ در قرن هفدهم گفته باشند ، بلکه برعکس ، از قرن هفدهم به بعد عده‌ای از فلاسفه اروپا که در مسأله جبر و اختیار به مختار بودن روح قائل شده‌اند مختار بودن را مستلزم آزادی از قانون علت و معلول دانسته‌اند ولی‌ دانشمندان می‌دانند که این عقاید هیچ‌گونه ارزش علمی یا فلسفی ندارد . مذاهب و ادیان نیز منکر این اصل نبوده‌اند ، منتها چیزی که روحیون گفته‌ و می‌گویند این است که امور روحی خواص عمومی ماده را ندارند نه آنکه‌ قانون و قاعده ندارند و یا آنکه امور روحی اصلا با ماده ارتباط ندارند و یک دیواری به بزرگی &gt